“ชนชั้นนำของมนุษยชาติทุกคนเจ้าเล่ห์เหมือนเจ้าหรือ?” หญิงสาวจ้องมองโจวเหวินด้วยสายตาเย็นชา
“นี่มันผิดปกติ ดูเหมือนคุณจะไม่ใช่มนุษย์” เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ ในทันที โจวเหวินก็เหมือนจะรู้ตัวอะไรบางอย่างและคิดในใจ
“ฉันจะเป็นแค่สิ่งมีชีวิตที่ต่ำต้อยอย่างมนุษย์ได้อย่างไร” หญิงคนนั้นพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ตอนนี้ฉันจะให้ทางเลือกสองทางแก่คุณ คุณอยากมีชีวิตอยู่หรืออยากตาย?”
ท่าทางของหญิงผู้นั้นบ่งบอกราวกับว่าชีวิตของโจวเหวินถูกบีบไว้ในปลายนิ้วของเธอ เพียงแค่ขยับนิ้วเบาๆ เธอก็จะสามารถบีบโจวเหวินจนตายได้
“ถ้าอย่างนั้น ใครจะอยากตายล่ะ?” โจวเหวินถอนหายใจเบาๆ
“ในเมื่อเธออยากมีชีวิตรอด ก็จงตามฉันมา” หญิงคนนั้นกล่าวพลางหันหลังและเดินตรงไปยังยอดเขา
โจวเหวินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินตามหญิงผู้นั้นขึ้นไปบนยอดเขา แล้วถามขณะเดินว่า “ทำไมท่านถึงยอมให้ผมขึ้นไปบนภูเขากับท่าน?”
“ทำในสิ่งที่คุณอยากทำตั้งแต่แรกเถอะ” หญิงคนนั้นตอบ
“ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมอยากทำอะไร คุณน่าจะเข้าใจมันบ้าง” โจวเหวินกล่าว
“ถ้าอยากตาย ก็แกล้งทำเป็นโง่ต่อไปเถอะ” หญิงคนนั้นดูเหมือนจะไม่เต็มใจที่จะพูดจาไร้สาระกับโจวเหวินอีกต่อไป จึงเร่งฝีเท้าขึ้นเขาไป
เดิมทีโจวเหวินอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อผู้หญิงคนนั้นพูดเช่นนั้น เขาก็ไม่ได้พูดอะไร และในไม่ช้าก็เดินตามผู้หญิงคนนั้นกลับขึ้นไปบนยอดเขา
ศิลาจารึกและด้ามดาบที่อยู่บนย
