บทที่ 1719
ครึ่งหนึ่งของท้องฟ้าในสวนนั้นถูกย้อมด้วยสีทอง มีนกประหลาดขนาดใหญ่สีทองตัวหนึ่งคล้ายนกอินทรีหรือเหยี่ยว ปีกสีทองของมันกางออกราวกับจะปกคลุมท้องฟ้าครึ่งหนึ่ง
“ฉันกำลังจะไป มันไม่ใช่นกยักษ์ปีกทองเหรอ?” โจวเหวินนึกขึ้นได้ว่าเคยเห็นสิ่งมีชีวิตที่คาดว่าเป็นนกยักษ์มาก่อน แต่ตัวมันไม่ใหญ่ขนาดนี้ และไม่มีลมหายใจที่น่ากลัวเช่นนี้
โจวเหวินไม่แน่ใจว่ามันคือนกยักษ์ปีกทองหรือไม่ แต่ที่แน่ๆ คือนกยักษ์ปีกทองตัวนั้นอย่างน้อยก็ต้องอยู่ในระดับเทพ หรืออาจจะเป็นระดับตำนานแห่งยุคสุดท้ายก็ได้
“สถานที่ผีสิงแห่งนี้จะอยู่ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว” โจวเหวินรีบวิ่งไปยังห้องหินพร้อมกับต่อสู้กับนกกระทา
ต่อสู้กันในสวนอยู่นาน แต่ก็หาทางออกไม่ได้
ท้องฟ้าเหนือสวนดูเป็นสีฟ้าสดใสมีเมฆขาวลอยอยู่ และพลังแห่งการเดินทางข้ามอวกาศก็ไม่ได้ถูกจำกัด แต่เมื่อโจวเหวินต้องการใช้พลังเทเลพอร์ตข้ามดวงดาวเพื่อออกไป เขากลับพบว่าเขาไม่สามารถติดต่อกับดวงดาวภายนอกได้
สวนแห่งนี้ดูเหมือนจะไม่มีขอบเขต ไม่ว่าคุณจะมองไปทางไหน ก็จะเห็นแต่สวนที่กว้างใหญ่ไพศาลไม่มีที่สิ้นสุด
ไก่ฟ้าฉลาดกว่าที่โจวเหวินคาดคิด มันมองเห็นความพยายามของโจวเหวินอย่างชัดเจนและหยุดต่อสู้กับโจวเหวิน แต่กลับไปปิดกั้นประตูห้องหินก่อน ทำให้ไม่มีทางออกอื่น
ในห้องหินนั้นมีที่ว่างให้ห้ามเข้า เขาจึงทำได้เพียงบุกเข้าไป โจวเหวินกัดฟันแน่น แสงสีดำจากเกราะพรหมบนตัวเขาระเบิดออกมาด
