ทำให้โจวเหวินต้องสงสัยว่าสายเลือดฟีนิกซ์ของนกตัวนี้อาจจะไม่บริสุทธิ์นัก
“เป็นไปได้ไหมว่านกฟีนิกซ์สายพันธุ์จริง ๆ จะมีรูปร่างหน้าตาเหมือนนกไก่ฟ้า?” โจวเหวินพึมพำกับตัวเอง
นกกระทาโจมตีโจวเหวินไม่หยุด เห็นว่ามันตั้งใจจะฆ่าโจวเหวินให้ได้ก่อนที่เขาจะยอมแพ้
หลังจากถูกไก่ฟ้าดุแล้ว นกปีกทองที่อยู่ด้านข้างก็ไม่มีเจตนาจะโจมตีโจวเหวินอีก แต่กลับจ้องมองโจวเหวินอยู่ตลอดเวลา
เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของมันแล้ว ตราบใดที่ไก่ฟ้าได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย มันก็จะพุ่งเข้าใส่และฉีกโจวเหวินเป็นชิ้นๆ
“ดูเหมือนว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องใช้พลังที่แท้จริงของมหาพรหม ไม่ว่าเจ้าจะเป็นสายพันธุ์ฟีนิกซ์แท้หรือไม่ก็ตาม จงฆ่ามันก่อน อย่าบอกว่าข้าไม่ได้ให้โอกาสเจ้า เพราะเจ้าต้องตาย” ปราจนะตัวน้อยในร่างของโจวเหวิน หลังจากวิ่งอย่างบ้าคลั่ง เกราะพรหมบนตัวของเขาก็ยิ่งลึกลับและคาดเดาไม่ได้มากขึ้น รูปร่างของวงล้อแสงหลุมดำยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่ดูเหมือนมันกำลังกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ใกล้เคียง
“สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนเท่าเทียมกัน…” โจวเหวินยืนอยู่ในสวนราวกับพระพุทธเจ้า หันหน้าไปทางนกจิกกิน แต่ค่อยๆ หลับตาลง และเปล่งเสียงแปลกๆ ออกมาจากปาก ราวกับเสียงของพระพุทธเจ้าบนท้องฟ้า
