ก่อนเกิดพายุแห่งมิติ มีประชากรอาศัยอยู่ในอำเภอหยางเฉิงหลายแสนคน แต่ปัจจุบันเหลืออยู่ไม่ถึง 50,000 คน สาเหตุเป็นเพราะบริเวณใกล้เคียงอำเภอหยางเฉิงมีเขตมิติน้อย และมีสิ่งมีชีวิตต้องห้ามอยู่น้อยเช่นกัน
ในอำเภอหยางเฉิงมีอาณาเขตมิติหลายแห่ง แต่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก และผมก็ไม่เคยได้ยินเรื่องความปั่นป่วนครั้งใหญ่ใดๆ ก่อนหน้านี้โจวเหวินเคยมาอ่านข้อมูลเกี่ยวกับอำเภอหยางเฉิงและคาดเดาว่าถ้าเทือกเขาคุนหลุนอยู่แถวนี้ ก็คงเป็นที่นี่ ถ้าอยู่ใกล้ๆ ก็คงเป็นเทือกเขาซีเฉิงนั่นเอง
ตำนานของภูเขาซีเฉิงกล่าวว่า เป็นสถานที่ที่ซ่างถังอธิษฐานขอฝน ชาวบ้านเรียกที่นี่ว่า เซิงหวางผิง ชื่อนี้ได้มาจากการที่หน้าผาโดยรอบดูคล้ายเมือง และใจกลางภูเขามีลักษณะเว้าแหว่งคล้ายแอ่งน้ำ มีประตูสี่บานอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้และทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ภูเขาซีเฉิงเป็นลักษณะภูมิประเทศแบบคาร์สต์ทั่วไป มีปล่องหินปูนขนาดใหญ่และเล็กกระจายอยู่ทั่วทั้งภูเขา มีคำกล่าวในท้องถิ่นว่า “มีรังของดู่หลง 72 รัง ผี 124 ตน และหม้อเหล็กเล็ก 360 ใบ” ว่ากันว่าถ้ำใหญ่ที่นี่สามารถจุคนได้หลายหมื่นคน
อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่เกิดพายุแห่งมิติ ภูเขาซีเฉิงก็ซับซ้อนยิ่งขึ้น ผู้คนแทบจะหลงทางเมื่อเดินเข้าไป และไม่มีใครสามารถมองเห็นสิ่งมีชีวิตจากมิติอื่นใดภายในได้เลย
มีมิติมากมายเช่นนี้ที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตมิติอื่นเกิดขึ้น และรายละเอียดก็ไม่ชัดเจน โดยทั่วไปแล้ว มีคนเ