ได้ด้วยตัวเขาเองหรือไม่
โจวเหวินรู้สึกสงสัยเล็กน้อยว่าเต่าทองจะทนทานต่อพลังของปรมาจารย์ได้หรือไม่ เขาจึงเรียกมันออกมาทดสอบ และพบว่าสิ่งนี้ไม่กลัวพลังของปรมาจารย์จริง ๆ หรือไม่ก็ไม่กลัวอย่างสิ้นเชิง
ขอบเขตการแบ่งส่วนอาจส่งผลกระทบต่อด้วงที่ไม่รั่วซึมได้เช่นกัน แต่ไม่สามารถปิดกั้นได้อย่างสมบูรณ์
โจวเหวินไม่ได้ศึกษาต่อ ยิ่งด้วงตัวนี้เก่งขึ้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเท่านั้น ถ้าหากนี่เป็นหนึ่งในสามสัตว์เลี้ยงคู่ใจของวัดพระน้อยจริงๆ ในอนาคตเขาคงต้องถูกความจริงกลืนกินไปแน่ๆ ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นไปอีก
“ขอฉันดูหน่อยสิ ใช่เธอหรือเปล่า? หวังว่าคงไม่ใช่นะ” โจวเหวินเรียกตี้ติงมา เพื่อดูว่าตี้ติงจะมีปฏิกิริยาอย่างไรต่อเต่าทองไร้รอยรั่ว
เมื่อได้ยินเสียงเต่าทองที่ไร้รอยรั่ว ดวงตาสีทองคู่หนึ่งก็สว่างวาบขึ้นมาทันที ก่อนที่โจวเหวินจะทันได้พูดอะไร ต่างหูที่หูของมันก็แตกกระจายไปเอง และในไม่ช้าก็กลายร่างเป็นลิงยักษ์สีทองที่มีปีกแหลมคม
“จริงเหรอ!” โจวเหวินรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย จึงสั่งให้เต่าทองไร้พิษสงอย่าขัดขืน และปล่อยให้ตี้ติงกลืนเต่าทองไร้พิษสงเข้าไปโดยตรง
หลังจากที่รับรู้ความจริงเกี่ยวกับเต่าทองแล้ว เขาก็กลับเข้าไปในร่างของโจวเหวินโดยอัตโนมัติเพื่อสักลาย ไม่ว่าโจวเหวินจะเรียกมันออกมาอย่างไรก็ไม่สามารถออกมาได้
“หมอนี่ดื้อรั้นขึ้นเรื่อยๆ ได้เรียนรู้บทเรียนจากปีศาจน้อยมาอย่างผิดๆ หร
