เพื่อเปิดสำเนาใหม่ เขาก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายอยู่ตรงหน้าทีม
“ท่านโจว เราต้องเปลี่ยนแผนแล้ว” ไป๋ซื่อเหมยรีบวิ่งมาจากด้านหน้าและกล่าวกับโจวเหวินด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“เกิดอะไรขึ้นตรงนั้นเหรอ?” โจวเหวินถามพลางใช้ความสามารถในการฟังสอดแนมไปด้านหน้า
เบื้องหน้ามีหุบเขา และมีแม่น้ำลึกครึ่งคนไหลผ่าน ในน้ำนั้น มีสัตว์ร้ายขนาดยักษ์นอนหงายอยู่ ดูเหมือนมันกำลังหลับอยู่
ชิราอิชิเมอิกระซิบอย่างหมดหวังว่า “เส้นทางที่เราออกแบบไว้แต่แรกนั้นหลีกเลี่ยงพื้นที่อันตรายบางส่วน จากการตรวจสอบของเรา พบว่าเดิมทีไม่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ใกล้กับหุบเขา แต่ไม่รู้ทำไมถึงมีด้านที่กำบังจากน้ำอยู่ตรงนี้ สัตว์อสูรจินชิงอยู่ที่นี่ เกรงว่าคงไปทางนี้ไม่ได้”
เมื่อเห็นว่าโจวเหวินดูเหมือนจะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสัตว์อสูรจินชิงที่กักเก็บน้ำได้ ไป๋ซือเหม่ยจึงอธิบายต่อไปว่า “สัตว์อสูรจินชิงที่กักเก็บน้ำได้อาจจะไม่โด่งดังในแผ่นดิน แต่ในต่างแดน ชื่อเสียงด้านความดุร้ายของมันเป็นที่รู้จักกันดี ทำลายเกาะขนาดใหญ่ไปหลายเกาะ แม้แต่กองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในต่างแดนก็ยังทำอะไรมันไม่ได้ กู่กล่าวว่าสัตว์อสูรตัวนี้ไม่เพียงแต่อยู่ในระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติเท่านั้น แต่อาจจะถึงจุดสูงสุดแห่งภัยพิบัติทางธรรมชาติด้วยซ้ำ และสัตว์อสูรจินชิงสีทองใสที่กักเก็บน้ำได้ตัวนี้ก็มีแนวโน้มที่จะอยู่ในต่างแดนอีกด้านหนึ่ง”
“นี่คือสัตว์อสูรสีทองจากต่างแดน” ฉี ยา
