ซาไกเดินกลับมาพลางกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “เมื่อก่อนตอนที่ข้าเดินทาง ข้าเคยเห็นความโกรธเกรี้ยวของมันบนเกาะริวกิว ด้วยกีบเท้าเดียวของมัน เกาะหลายร้อยไมล์ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ และจมลงสู่ก้นทะเล พลังของมันหาที่เปรียบมิได้ และน่ากลัวยิ่งกว่าสัตว์ร้ายระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติในอันดับรูบิคเสียอีก โชคดีที่ทีมสำรวจแนวหน้าค้นพบมันล่วงหน้าและไม่ได้ปลุกมันขึ้นมา ยังไม่สายเกินไปที่จะเปลี่ยนเส้นทาง แต่จะต้องเดินทางผ่านเส้นทางภูเขาอีกหลายร้อยเส้นทางเพื่อหลีกเลี่ยงสถานที่แห่งนี้”
“สัตว์อสูรสีทองใสที่ป้องกันน้ำได้ชนิดนี้คืออะไร? มันมีความสามารถอะไรบ้าง?” โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและอยากจะถาม
“ร่างกายของมันแข็งแกร่งมาก เมื่อเกาะริวกิวถูกโจมตีด้วยพลังของเกาะหนึ่ง มันก็ไม่หลบเลยสักนิด และเกล็ดของมันก็ไม่ได้รับบาดเจ็บด้วยซ้ำ นอกจากนี้มันยังสามารถควบคุมกระแสน้ำในมหาสมุทรและสร้างคลื่นยักษ์ได้ ผมไม่รู้ว่ามันมีความสามารถอื่นอีกไหม” ฉีหย่าซาไกใช้เวลาคิดสักครู่ก่อนจะตอบ
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องเปลี่ยนเส้นทางแล้ว คุณแค่ถอยกลับไปสามสิบไมล์แล้วส่งมันให้ฉันก็พอ” การพบเจอกับสัตว์ร้ายจากภัยพิบัติทางธรรมชาติที่ฝ่าฝืนข้อห้ามนั้นเป็นเรื่องหายาก และโจวเหวินก็ย่อมไม่อยากปล่อยโอกาสดีๆ แบบนี้ไปอย่างแน่นอน
มีข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของภัยพิบัติทางธรรมชาติระดับที่แทบจะเอาชนะไม่ได้นี้ แม้ว่าสัตว์อสูรจินชิงที่อาศัยอยู่ในท
