ด้
“ไอ้เหรียญเก่าๆ นี่มันห่วยแตก!” โจวเหวินสบถในใจขณะวิ่งฝ่าซากปรักหักพังของธารน้ำแข็งและโขดหิน
ถ้าหากเหรียญโบราณนี้ไม่ได้บดบังคำพูดของเขาไว้ เขาคงไม่รู้สึกอับอายขนาดนี้
“เหรียญโบราณ…เดี๋ยวก่อน…” โจวเหวินดูเหมือนจะนึกอะไรออก และใช้การหารเพื่อวิเคราะห์เหรียญโบราณบนหน้าผากของเขาแทน
เซียวเองก็ทุกข์ทรมานอยู่แล้ว แต่จิ่วหยางนั้นแย่ยิ่งกว่าเซียวเสียอีก เพราะมีอสูรแม่เหล็กไฟฟ้าระดับเซียนไล่ล่าและฆ่าเขาอยู่ ในเวลานี้ จิ่วหยางได้รับบาดเจ็บสาหัสและถูกอสูรแม่เหล็กไฟฟ้าดึงตัวเข้าไปในกองเนื้อ
ในเวลานั้น เซียวเองก็หมดเรี่ยวแรงเช่นกัน เขาเพิ่งถูกเซียนกบตบหน้า กระดูกของเขาแทบจะแตกสลายไปหมดแล้ว ไม่ต้องพูดถึงการช่วยจิ่วหยาง เขายังปกป้องตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
“อย่าตายที่นี่จริงๆ นะ!” จิ่วหยางถอนหายใจอย่างเงียบๆ
ทันใดนั้น ลำแสงก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ส่องสว่างดวงตาของทุกคน
จิ่วหยางไม่ทันเห็นว่าแสงนั้นคืออะไร แสงนั้นจึงวาบผ่านเขาไป วาดเป็นเส้นโค้งงดงามแล้วหยุดนิ่งอยู่บนท้องฟ้า
คลิก! คลิก!
หนวดของจิ่วหยางพันกันยุ่งเหยิง กิ่งก้านทั้งหมดหัก จิ่วหยางจึงได้อิสรภาพคืนมาในทันที แสงอาทิตย์ในร่างกายก็พุ่งออกมาอีกครั้ง ทำให้ทั้งตัวเขามีลักษณะคล้ายดวงอาทิตย์ในร่างมนุษย์
จิ่วหยางมองไปยังร่างที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วยความประหลาดใจ แน่นอนว่าเขาเห็นโจวเหวินสวมเกราะราชาแห่งมังกรยืนอยู่กลางอากาศ ในมือถือดาบไม้ไผ่ที่มีแสงเย็นยะเ
