“ครับ” เซียวเดินนำหน้าและออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อไปรับจิ่วหยางและเหล่าเคกลับมา
เซียวผู้มีพลังแห่งวิหารวงโคจรนั้นเชี่ยวชาญด้านกระสวยอวกาศ แต่จิ่วหยางและเหล่าเคไม่ถนัดพลังประเภทนั้น หลังจากกลุ่มดาวหมีใหญ่และกลุ่มดาวเจ็ดดวงกระจายตัวออกไป พวกเขาก็ไม่ได้กลับมาทันที
ก่อนออกจากโลกมนุษย์ เซียวเหลือบมองโจวเหวินและกิ้งก่าแท้แห่งความว่างเปล่าที่กลับมายังโลกอีกครั้ง แล้วพึมพำกับตัวเองว่า “ถ้าโจวเหวินลำบากขนาดนี้ บางทีนี่อาจเป็นโอกาสที่ดีก็ได้”
เมื่อคิดในใจ เซียวได้ใช้พลังของกระสวยอวกาศเดินทางกลับไปยังเขตเป่ยโต่วฉีซิงแล้ว เพื่อตามหาจิ่วหยางและเหล่าเคที่กระจัดกระจายอยู่
ในขณะนี้ เหลือพวกเขาเพียงสามคนในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าจะมีผู้ที่แข็งแกร่งกว่าอยู่ในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่ผู้ที่ไม่ใช่มนุษย์ไม่สามารถออกจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ไปต่อสู้ได้
“เสี่ยว เกิดอะไรขึ้นกับเธอ ทิ้งพวกเราไว้แล้วหนีไปซะงั้นเหรอ?” เหลาเคพูดอย่างโมโหเมื่อเห็นเสี่ยว
“ผมแค่อยากลองดูว่าผมจะตามทันโจวเหวินได้ไหม บางทีผมอาจจะดักจับเขาได้อีกครั้ง” เซียวอธิบาย
“ผลเป็นยังไงเหรอ?” คุณเคถาม
เซียวส่ายไหล่แล้วพูดว่า “แน่นอน ผมตามไม่ทัน เลยกลับไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก่อน แล้วรายงานสถานการณ์ให้ท่านเจ้าวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทราบ”
“ฮึ่ม จะมีประโยชน์อะไรล่ะ” เคผู้เฒ่าเยาะเย้ยอย่างเย็นชา
“มันไร้ประโยชน์จริงๆ แต่โจวเหวินเอามาส่งให้ถึงหน้าบ้านเข
