า” เซียวพูดอย่างไม่รีบร้อน
“คุณหมายความว่ายังไง?” คุณเคขมวดคิ้ว
เซียวพูดคุยเกี่ยวกับการโจมตีเทเลพอร์ตดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของโจวเหวินกับนิวท์แท้แห่งความว่างเปล่า แล้วกล่าวว่า “อย่าพูดเรื่องไร้สาระไป เราไม่มีเวลาให้เสียแล้ว เราต้องรีบหาจิ่วหยางและกลับไปด้วยกันเพื่อหยุดโจวเหวิน มิเช่นนั้น หากรูปแบบการจัดทัพของเราถูกทำลาย การเข้าออกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในอนาคตจะลำบากมาก”
“สวรรค์มีหนทางของมัน เขาไม่ไปหรอก ไอ้เวรนั่นไม่มีหนทางหรอก เขาจะต้องลงคะแนนเสียงแน่ คราวนี้ฉันจะไม่ให้โอกาสเขาอีกแล้ว” คุณเคผู้เฒ่ากล่าวอย่างเย็นชา
“คุณรอผมอยู่ที่นี่ ผมจะไปจิ่วหยางก่อน แล้วจะกลับมารับคุณ” เซียวพูดพลางหายตัวไปทันที
โจวเหวินกลับไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์อีกครั้งพร้อมกับซาลาแมนเดอร์แห่งความว่างเปล่า และสายฟ้าแห่งความว่างเปล่าก็ฟาดลงมาทันที พร้อมกับเสียงแตกดังสนั่นจากการเทเลพอร์ต
รากฐานของแท่นเทเลพอร์ตเริ่มแตกร้าว และมีหินแตกหักอยู่ตลอดเวลาท่ามกลางฟ้าร้องและฟ้าผ่า หากเป็นเช่นนี้ต่อไปอีกสักพัก แท่นเทเลพอร์ตทั้งหมดอาจพังทลายได้
น่าเสียดายที่แอกโซลอทล์ตัวจริงถูกจำกัดด้วยกฎของโลกมากเกินไป ทุกครั้งที่มันปรากฏตัวได้นานที่สุดเพียงไม่กี่สิบวินาที พลังของมันก็จะลดลงอย่างมากเป็นเวลานาน สายฟ้าแห่งความว่างเปล่าที่อ่อนกำลังลงไม่สามารถทำลายรากฐานของอาร์เรย์การเคลื่อนย้ายได้
โจวเหวินล่อกิ้งก่าแท้แห่งความว่างเปล่าให้มาทำลายแท่นเ
