“ฉันจะไป…เรื่องนี้…สถานการณ์เป็นยังไง…สัตว์เลี้ยงคู่ใจไม่ตายไปพร้อมกับเจ้านาย…และสามารถกลับมาเองได้…” โจวเหวินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อมองไปยังร่างไร้หัวที่กำลังเลื่อนลงไปในหุบเขาลึก ก็อดไม่ได้ที่จะคิดไปไกล “หัวของเทพเจ้าจะไม่ถูกตัดโดยวิญญาณเสือ ใช่ไหม?”
“เขาเป็นคนตัดมันลง” จิ่วหยางยืนอยู่ไม่ไกลจากโจวเหวิน ตามที่ปรากฏในหน้าจอ
“วิญญาณเสือจะจัดการเรื่องนี้ได้จริงเหรอ?” โจวเหวินยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีก สัตว์เลี้ยงแบบนี้ไม่เพียงแต่กลัวคนอื่นเท่านั้น แต่ยังกลัวตัวเองเล็กน้อยด้วย
สัตว์เลี้ยงคู่ใจเป็นหนึ่งเดียวกับเขา ในกรณีที่เขาเผลอหลับไป วิญญาณเสืออาจหลุดออกจากร่างและใช้มีดฟันหัวเขา ซึ่งจะทำให้เขาตายอย่างทรมานยิ่งกว่าเดิม
โจวเหวินไม่รู้จะทำอย่างไรอยู่พักหนึ่ง วิญญาณเสือก็ไม่สามารถประกอบเข้าด้วยกันได้ และก็ไม่สามารถทิ้งไปได้ เว้นแต่จะฆ่าวิญญาณเสือในการต่อสู้เสียก่อน มิฉะนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะกำจัดมันได้
ปล่อยให้ไทเกอร์โซลสู้จนตาย ดูเหมือนจะยากพอๆ กันที่จะทำสำเร็จ หมอนี่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ แล้วอยากจะพาเขาไปในที่อันตรายเป็นพิเศษ บางทีเขาอาจยังไม่ตายก็ได้ โจวเหวินอาจจะแขวนคอตายไปแล้วก็ได้
“โจวเหวิน เจ้าเป็นมนุษย์เลือดบริสุทธิ์หรือ?” จิ่วหยางจ้องมองโจวเหวินและถาม แม้ว่าเกราะปีศาจวิญญาณเสือจะดูแปลกประหลาดมาก แต่จิ่วหยางก็ไม่ได้สนใจเขา
แต่กลับเป็นโจวเหวิน ทำให้จิ่วหยางรู้สึ
