โจวเหวินสัมผัสได้ถึงพลังในจุดแสงนั้น และรู้สึกประหลาดใจมาก
พลังชนิดนี้ถูกดึงดูดโดยคัมภีร์ไท่ซางไกจิง บินเข้าหาคัมภีร์ไท่ซางไกจิงในวงล้อแห่งโชคชะตา ลงจอดในคัมภีร์ไท่ซางไกจิง ส่องแสงเล็กน้อย แล้วก็หายไป
“สิ่งนี้…มันคือแก่นกลางของพื้นที่ที่เหล่าเทพเคยถูกทำลายไปก่อนหน้านี้หรือ?” เมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้า สีหน้าของโจวเหวินก็เปลี่ยนไป
จุดแสงจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ พุ่งเข้าไปในก้อนหิมะกลางอากาศ ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และในชั่วพริบตา จุดแสงนับไม่ถ้วนก็รวมตัวกัน ก่อตัวเป็นกลุ่มแสงขนาดใหญ่คล้ายเมฆบนท้องฟ้า
เชินลั่วใช้พลังปราณประจำตัว แต่ไม่สามารถสลายกลุ่มแสงนั้นได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว กลับยิ่งเพิ่มพลังให้กับกลุ่มแสงนั้น และทันใดนั้นเขาก็รู้ว่าสิ่งนี้อาจเกิดจากพลังของเขาเอง
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เสินหลัวก็รวบรวมพลังและพุ่งเข้าหาโจวเหวิน
ไม่ว่ากลุ่มแสงจะเป็นแบบไหน ตราบใดที่สิ่งนั้นดับลงแล้ว ให้ฆ่าโจวเหวิน จากนั้นถอนตัวออกจากสถานที่ต้องห้ามของเหล่าเทพ
เขากำไข่แห่งความโกลาหลไว้ในมือข้างหนึ่ง และคว้ามืออีกข้างไปทางโจวเหวินหลิง โจวเหวินรู้สึกถึงแรงดูดมหาศาล เขาคว้าไข่แห่งความโกลาหลไว้ได้ และต้องการดึงไข่แห่งความโกลาหลมาไว้ในฝ่ามือของเขา
ขณะที่โจวเหวินกำลังคิดหาวิธีรับมือกับเรื่องนี้ ดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
ฉันเห็นแสงสว่างจ้าอยู่บนท้องฟ้า และทันใดนั้นแสงหนึ่งก็แยกออกมาจากกลุ่มแสง
