่งหนีไป วิญญาณรู้ดีว่าหากกลุ่มแสงสังหารเสินหลัวได้สำเร็จ พวกเขาจะมองพวกเขาเป็นเป้าหมายต่อไปหรือไม่
แม้แต่การตกจากสวรรค์ก็ไม่อาจต้านทานพลังของสายฟ้าสองเส้นได้ พวกเขากลัวว่าจะไม่สามารถต้านทานสายฟ้าได้เลย
“จิ่วหยาง…ช่วยฉันด้วย…” ความรู้สึกแก่ชรานั้นช่างเหมือนคนแก่จริงๆ ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วได้ยากมาก พยายามดิ้นรนขอความช่วยเหลือจากจิ่วหยาง แต่กลับได้แต่เสียงแหบพร่าอ่อนแรงเท่านั้น
สายฟ้าที่สามได้แยกออกเป็นสองส่วน แสงจากร่างกายของจิ่วหยางเบ่งบาน ผสานแสงศักดิ์สิทธิ์ของดวงอาทิตย์ และพุ่งเข้าใส่สายฟ้าที่ตกลงมาจากท้องฟ้า
แต่ดูเหมือนว่าสายฟ้าจะจำเสินหลัวได้ ก่อนที่จะปะทะกับแสงศักดิ์สิทธิ์ของดวงอาทิตย์ การหายตัวไปอย่างประหลาดก็หายไป เมื่อจิ่วหยางเห็นอีกครั้ง สายฟ้าก็ฟาดลงมาที่เสินหลัวอีกครั้ง
“อ๊า!” เมื่อสายฟ้าฟาดลงมาครั้งที่สาม เชินหลัวก็กรีดร้องออกมา และสิ่งที่เขาเห็นก็คือเนื้อและเลือดบนร่างกายของเขากำลังเหี่ยวแห้งลงอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ชัด
ชั้นผิวหนังเก่าที่อยู่ใกล้กระดูก แทบจะเหมือนกับกะโหลกศีรษะ
แต่เสินหลัวไม่ได้ตายตรงนั้น ดวงตาคู่หนึ่งโปนออกมาอย่างผิดปกติเนื่องจากการหดตัวของเนื้อเยื่อ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสิ้นหวัง
ร่างกายปัจจุบันของเขานั้นยากต่อการปีนป่าย แม้ว่าเขาจะพยายามปีนป่ายก็ตาม เหลือเพียงส่วนที่รอความตายอยู่เท่านั้น
โจวเหวินเองก็ตกใจเช่นกัน ยังไงเขาก็เป็นระดับเท
