ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สามารถยอมรับมนุษย์ที่มีสหายผู้ทรงพลังได้ แต่ไม่อาจยอมรับการมีอยู่ของบุคคลที่มีอำนาจมากพอที่จะคุกคามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้
เสินหลัวเย่อหยิ่งในใจว่า “โชคดีที่ร่างกายของโจวเหวินเหวินยังไม่เติบโตจนถึงระดับที่ควบคุมไม่ได้ ก่อนที่เขาจะเติบโตเต็มที่ เราอาจทำลายเขาได้”
เชินลั่วแอบวางแผนและมองหาโอกาสที่เหมาะสมในการลงมือมาโดยตลอด
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะสังหารโจวเหวิน เชินหลัวต้องยึดสัตว์เลี้ยงประจำตัวของโจวเหวินมาก่อน จากมุมมองของเชินหลัวแล้ว สองสิ่งนี้ไม่ได้ขัดแย้งกัน
ตอนนี้พลังต่อสู้หลักของโจวเหวินคือสัตว์เลี้ยงคู่ใจของเขา ตราบใดที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจถูกควบคุม พลังกายของโจวเหวินก็จะไม่เพียงพอ และถึงแม้จะมีพลังระดับเทพก็ไม่มีประโยชน์อะไร การฆ่าสัตว์เลี้ยงคู่ใจจึงไม่ใช่เรื่องยาก
เชินลั่วหมดอารมณ์ที่จะดูละครแล้ว แต่กลับจ้องมองโจวเหวินพลางหาจังหวะที่เหมาะสมที่จะเริ่มดู
ในเมื่อตอนนี้โจวเหวินไม่ได้เรียกสัตว์เลี้ยงที่เกี่ยวข้องออกมา และได้ระงับพลังของเขาไว้ในระดับมหากาพย์แล้ว เรียกได้ว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะทำให้เทพเจ้าล้มลง ซึ่งนับเป็นโชคดีอย่างยิ่ง
เชินลั่วเป็นบุตรชายของวิหารศักดิ์สิทธิ์ และวิชาพลังชีวิตที่เขาฝึกฝนมานั้น เช่นเดียวกับหลี่ซวน คือทักษะศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครเอาชนะได้
เพียงแต่ว่าหลี่ซวนเหลียนเป็นเพียงฉบับที่ไม่สมบูรณ์ ส่วนสิ่งที่เสินหลัวฝึกฝนนั้นไม่เพียงแต่เป็นฉ
