ณ มีเพียงคนบางคนคุกเข่าลงกับพื้น อธิษฐานหันหน้าไปทางโจวเหวิน และพูดกับจอมมารเท่านั้น
“ดูเหมือนว่าคุณไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว” งูยักษ์โกรธจัดและจะกลืนกินส่วนหนึ่งของมนุษยชาติด้วยปากที่อ้ากว้าง เมื่อพวกเขารู้ว่าพวกเขากำลังหวาดกลัว พวกเขาก็จะพูดออกมาเองตามธรรมชาติ
แต่ก่อนที่งูยักษ์จะลงมือ ผมได้ยินเสียงพูดว่า “ฉันฆ่างูตัวนั้นแล้ว”
งูหุบปากและมองลงไปยังจุดที่เกิดเสียง
ฉันเห็นมนุษย์คนหนึ่งยืนอยู่บนยอดตึกหิน เสียงนั้นเพิ่งดังออกมาจากปากของมนุษย์คนไหนกัน
“มนุษย์ทุกคนที่กล้าโกหกต่อหน้าข้า ดูเหมือนว่าพวกเจ้าอยากหาความตายจริงๆ งั้นก็จัดการพวกเจ้าให้จบสิ้นซะ” งูยักษ์กล่าวพลางดูดเลือดโจวเหวิน
แรงดูดมหาศาลราวกับพายุทอร์นาโด ดูดทุกสิ่งรอบตัวโจวเหวินเข้าไปในปากของงูยักษ์
ลิสลิมและมนุษย์ที่อยู่ใกล้เคียงต่างถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศพร้อมกับกรีดร้องและลอยไปทางเชโกวทีละคน
“ท่านอาจารย์!” ลิซและลิมยังคงเรียกอยู่ ส่วนคนอื่นๆ ก็เรียกท่านลอร์ดลอร์ดปีศาจ
ในเวลานี้ ยังไม่มีใครให้ความสนใจโจวเหวินเลย ความกลัวของพวกเขายังคงมีมากกว่างูยักษ์ตัวนี้เสียอีก
โจวเหวินยื่นมือออกไป จินเจียวฟาดฟันเป็นแสงสีทอง พุ่งเข้าหาพญางูยักษ์
งูยักษ์ไม่ทันคิดว่ามนุษย์จะมีพลังมหาศาลเช่นนั้น จนกระทั่งมันเห็นกรรไกรจินเจียวก็สายเกินไปแล้ว
เลือดของงูยักษ์พุ่งพล่านออกมา มันอ้าปากรับกรรไกรจินเจียว และต้องการกลืนกรรไกรจินเจียวเข้าไป
อย่า
