“มนุษย์! มีมนุษย์อยู่ที่ไหน?” โจวเหวินมองเห็นแต่ไกลว่าในเมืองเล็กๆ นั้นมีร่างมนุษย์อยู่จริงๆ และจำนวนก็มากทีเดียว
โจวเหวินทำความสะอาดมันอย่างระมัดระวังหลายครั้งด้วยความจริง หลังจากยืนยันว่าอีกฝ่ายเป็นมนุษย์ ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตต่างมิติที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ เขาจึงมองไปที่ฆาตกรปีศาจแล้วถามว่า “ซัคคิวบัส เจ้าแน่ใจหรือว่าที่นี่คือสถานที่เสื่อมทรามของมิติต่างมิติ?”
“นี่…” เดิมทีปีศาจค่อนข้างแน่ใจ แต่เมื่อเขาเห็นมนุษย์ในเมืองเล็กๆ แห่งนี้ เขาก็รู้สึกไม่แน่ใจนัก
สิ่งมีชีวิตที่สามารถอยู่รอดในมิติต่าง ๆ ได้นั้นอย่างน้อยก็เป็นเพียงตำนาน จะมีตำนานมากมายสักแค่ไหนในหมู่มนุษย์? ท่ามกลางเมืองเล็ก ๆ ที่อยู่เบื้องหน้า ดูเหมือนว่าจะมีคนหลายแสนคน สหพันธ์โลกทั้งหมดถูกรวมเข้าด้วยกัน ฉันไม่รู้ว่าจะหามนุษย์ในตำนานได้มากขนาดนี้หรือเปล่า
ไม่ต้องพูดถึงเมืองเล็กๆ ที่อยู่ใกล้กับดินแดนที่ล่มสลาย ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ แม้แต่สิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังก็จะไม่เลือกสร้างเมืองในสถานที่เช่นนั้น
โจวเหวินไม่แน่ใจว่าเขาเห็นปีศาจหรือไม่ และตอนนี้เขากำลังเดินไปทางเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง
ทะเลดอกไม้สิ้นสุดลงที่หน้าผา เบื้องล่างคือเหว และอีกฟากหนึ่งของหน้าผาเป็นเทือกเขาที่ทอดยาวต่อเนื่องกัน เมืองเล็กๆ แห่งนี้สร้างขึ้นบนภูเขาฝั่งตรงข้าม
จากด้านนี้ไปยังเมืองเล็กๆ ฝั่งตรงข้ามไม่มีทางเดินไป แต่เหวลึกไม่ใช่ปัญหาสำหรับโจวเหวินแ
