วรจะตายไปแล้ว
“อย่าตาย… อย่าตาย…” โจวเหวินอธิษฐานในใจเงียบๆ ขณะเดินเข้าไปในสุสานฟลินท์
หากสัตว์ตัวเล็กๆ เหล่านั้นถูกพลังคบเพลิงสังหาร ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างเมืองมนุษย์ที่นี่ โจวเหวินทำได้เพียงค้นหาดินแดนมิติอื่น และเขาอาจหาดินแดนที่เหมาะสมไม่ได้
หลังจากเข้าไปในสุสานฟลินท์แล้ว โจวเหวินก็เห็นเหตุการณ์ดังกล่าว แต่ปล่อยให้เขาอยู่พักหนึ่ง
สัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่เขาเลี้ยงไว้ไม่เพียงแต่ไม่ตายเท่านั้น แต่พวกมันยังมีชีวิตอยู่และแข็งแรงดี และน่ากลัวยิ่งกว่านั้น ในทุ่งหญ้ายังมีลูกสัตว์เล็ก ๆ อีกหลายตัวที่เกิดมาพร้อมกับพวกมัน
โจวเหวินรู้สึกยินดีในใจ ดูเหมือนว่าตอนนี้พลังของคบเพลิงหินเหล็กไฟจะยังไม่ถึงเวลาที่จะเร่งพลัง และจะไม่ปล่อยให้สัตว์ตายด้วย
ตรงกันข้าม การได้รับพลังชีวิตจากคบเพลิงก็จะทำให้สัตว์แข็งแรงและมีสุขภาพดีขึ้นด้วย
“ลองทดสอบอีกสักสองสามครั้ง หากไม่มีอุบัติเหตุใดๆ เกิดขึ้น คุณก็น่าจะเริ่มสร้างเมืองได้แล้ว” โจวเหวินมองดูนกตัวนั้นที่กำลังดับไฟคบเพลิง และมองเห็นขนของมันอย่างชัดเจน ซึ่งดูเหมือนจะแวววาวขึ้นเรื่อยๆ
โจวเหวินไม่กล้าที่จะสนใจ ได้ทำการทดสอบบางอย่าง และผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่าพลังในสุสานฟลินท์มีผลในการเพิ่มความมีชีวิตชีวาให้กับพืชและสัตว์อย่างมาก แต่ไม่ได้ทำให้ผู้คนแก่ลง
“สิ่งนี้ค่อนข้างคล้ายกับพลังของจักรพรรดิของข้า” โจวเหวินมีความสงสัยอย่างมากในใจว่าคัมภีร์ของจักรพรรดิโบราณนั้นน
