าได้ และเห็นเพียงร่างที่ยืนอยู่บนท้องฟ้า เสื้อผ้าเต้นรำ ผมสีดำหันหน้าไปทางลม ก๊าซดาบที่มองไม่เห็นซึ่งทำความสะอาดโลกราวกับพายุฝนถูกปล่อยออกมาจากเขา
“โจวเหวิน” หยูชิวไป่มองดูร่างนั้นอย่างชัดเจนและอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ
“อาจารย์ครับ นักเรียนมาสายครับ” โครงกระดูกทั้งหมดถูกตัดหัวในระยะที่โจวเหวินหลี่เอื้อมถึง กองทัพโครงกระดูกที่อยู่ไกลออกไปยังไม่ทันจะบุกเข้ามา โจวเหวินมาหาอวี้ชิวไป่แล้วพูดอย่างอับอาย
