ตาม การซ่อนการมีอยู่ของพระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นไปไม่ได้
“คุณเปิดผมของฉัน” โอวหยางติงกล่าว
เซียวยื่นมือออกไปดึงผมขาวของเขาออกไป แต่เขาไม่พบอะไรเลย
ไม่ต้องพูดถึงการซ่อนอะไร ไม่มีแม้แต่หมัดหรือรังแค อาจเป็นเพราะอยู่คนละฝั่งกับที่นั่น นอกจากดอกไม้พวกนั้นแล้วก็ไม่มีฝุ่นเลย
“ท่านชาย ที่นี่ไม่มีอะไรเลย” เสี่ยวกล่าว
“คุณตัดผมบนหัวของคุณออกไปหมด” โอวหยางติงพูดต่อ
“อยู่ที่นี่ไหม” เซียวพูดพลางสัมผัสผมสีขาวเหนือศีรษะของโอวหยางติงอย่างสงสัย
“มันเกือบจะถึงแล้ว” โอวหยางติงไม่ได้อธิบายอะไรมาก
นิ้วของเซียวหนิงเปรียบเสมือนใบมีดที่กวาดผ่านเส้นผมสีขาว ส่วนผมสีขาวของโอวหยางติงก็ถูกตัดขาดโดยนิ้วมือของเขาทันที
“ห๊ะ!” เซียวพบว่ามีเส้นผมเส้นหนึ่งที่ไม่ได้ถูกตัดด้วยนิ้วของเขา
ผมเส้นนั้นดูไม่ต่างจากผมเส้นอื่น และเสี่ยวก็ไม่เห็นความแตกต่างใดๆ เลย ดูเหมือนจะเป็นผมธรรมดา หรือปลูกไว้บนศีรษะของราชสำนักโอวหยาง แต่ไม่ได้ปลูกต่อในภายหลัง
แต่เส้นผมเส้นนี้สามารถปิดกั้นนิ้วของเขาได้ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เส้นผมธรรมดา
ทันใดนั้น เซียวก็เข้าใจว่าทำไมพระวิญญาณบริสุทธิ์จึงไม่พบว่าเส้นผมนี้ผิด เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์มั่นใจเกินไป เขาคิดว่าเขามองเห็นได้อย่างชัดเจน แต่เขาไม่สามารถจินตนาการได้ว่าเส้นผมของโอวหยางติงนี้มีปัญหา
“ดูสิ ถอดปลั๊ก เก็บมัน แล้วนำไปให้เทียนจั๋ว” โอวหยางติงกล่าว
เซียวพยักหน้าและดึงผมสีขาวของเธอออก
ผมเส้นนี้
