นสูญเสียการมองเห็นไปในพริบตา
แสงจ้าไม่ได้ผลกับโจวเหวิน และหลี่เสวียนก็เตรียมพร้อมไว้แล้ว หลังจากที่เขาเริ่มหวาดกลัว แสงจ้าก็ไม่ได้ส่งผลต่อดวงตาของเขามากนัก
ทั้งสองเห็นว่าหลิวหยุนรีบวิ่งไปหาซู่ยี่ และผลักซู่ยี่ไปที่ประตูวัด
ความแข็งแกร่งของซู่ยี่อยู่ในระดับคนทั่วไป แม้ว่าจะค่อนข้างดี โดยไปถึงระดับมหากาพย์ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับปรมาจารย์อย่างหลิวหยุนแล้ว มันไม่เพียงพอที่จะมองดู
เธอไม่ได้เห็นเมฆที่ลอยอยู่ จึงรีบวิ่งไปที่ประตูวัดโดยไม่ตั้งใจ
การควบคุมกระแสลมนั้นยอดเยี่ยมมาก เมื่อซูอี้กดมือลงบนประตู ก็มีมือสองข้างกดลายยูนิคอร์นลงบนประตูพอดี
ฝ่ามือของเธอถูกแทงด้วยยูนิคอร์นที่ยื่นออกมา และเลือดก็กลายเป็นสีแดงทันที
ปัง
ประตูส่งเสียงเบาๆ และเปิดออกอย่างช้าๆ ออกไปทั้งสองด้าน
หลี่เสวียนชงเดินเข้าไปดึงซูอี้ออกไป ประตูเปิดอยู่แล้ว การถามเธอก็คงไม่มีประโยชน์อะไร และหลิวหยุนกับจิงเต้าเซียนก็จะไม่มารบกวนเธออีก
เมื่อหลี่ซวนชงผ่านไป หลิวหยุนก็รีบไปหาซูยี่ด้วย
โจวเหวินดูเหมือนจะรับรู้ถึงเรื่องนี้ และเมื่อเห็นบู่เอ๋อ เขาก็แวบเข้ามาในร่างของซูอี้ ความแตกต่างระหว่างสามภาพก่อนหน้าและหลังภาพนั้น ครอบงำร่างของซูอี้
วินาทีต่อมา ลำแสงพุ่งออกมาจากประตูที่เปิดอยู่ ซูอี้และคนอีกสี่คนที่อยู่ข้างๆ โจวเหวินก็หายตัวไปในพริบตา ประตูวิหารปิดลงอีกครั้งอย่างแรง
ปัง ปัง! ปัง ปัง!
คนสี่คนล้มลงกับพื้นทีละคน หลี่เสวียนลุกขึ้
