มตะคือปรมาจารย์ของ Guardian Alliance” ขณะที่ตงซื่อกำลังพูดอยู่ มือของเขาถูกกดทับบนไข่แห่งความโกลาหลแล้ว และพลังแห่งกาลเวลาที่ควบแน่นก็ระเบิดออกมาทันที ทำให้กาลเวลาบิดเบือนและเปลี่ยนแปลง ส่งผลให้เกิดความโกลาหลแห่งกาลเวลา แม้แต่แสงดาบระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติก็ยังเคลื่อนไปมาเหมือนเทปคาสเซ็ท
“เวลา… สังสารวัฏ…” ตงซื่อคำรามอย่างแหลมคม ราวกับว่าด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะสามารถบีบเอาพลังที่เหลืออยู่ของเขาออกมาได้
เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถทำร้ายซื่อฉวน เจี้ยนเซียนได้ และเธอไม่สามารถหยุดซื่อฉวน เจี้ยนเซียนจากการระเบิดต่อไปได้ สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือพาโจวเหวินไป
ตราบใดที่โจวเหวินถูกพาตัวไป ซื่อฉวน เจี้ยนเซียนก็ไม่มีเหตุผลที่จะระเบิดพลังต่อไป ดังนั้น บางทีเจียงหยานอาจจะรอดชีวิตได้
เวลาของไข่แห่งความโกลาหลถูกบิดเบือน และไข่โทชิและไข่แห่งความโกลาหลก็หายวับไปจากอากาศพร้อมๆ กัน ทิ้งอาณาจักรของซื่อฉวน เจี้ยนเซียนไว้
แต่ในระยะทางไม่ถึงห้าไมล์จากอาณาจักร Shiquan Jianxian ไข่แห่งความโกลาหลก็หลุดออกมาพร้อมกับโลกถ้ำ
เกราะของผู้พิทักษ์บนโลกถ้ำไม่มีแสงเหมือนกับฟอสซิล
พลังระดับความหวาดกลัวที่จะใช้ทักษะระดับสูงของระบบสองเวลาอย่างต่อเนื่อง คือ เวลาที่ไม่มีที่สิ้นสุด และการกลับชาติมาเกิดใหม่อีกครั้ง ทำให้ตงชิไม่สามารถทนต่อการบริโภคเช่นนี้ได้
โจวเหวินมองดูทุกสิ่งในไข่แห่งความโกลาหล เมื่อไข่แห่งความโกลาหลและโลกถ้
