ำเหล่านั้นได้
แต่ละมั่งกลับไม่สนใจเขาเลย นอนหงายเหมือนกำลังนอนหลับอยู่
เมื่อเห็นละมั่งแล้วไม่อยากจะพูดอะไร โจวเหวินจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องอดทนต่อความสงสัยที่เต็มหัวใจและจดจ่อกับการขับไล่สัตว์ร้ายแห่งโลกให้พุ่งเข้ามา
“วันนี้มันแปลกนิดหน่อยนะ เสน่ห์ของเมืองนั้นไม่สามารถลดลงได้ด้วยตัวเอง ในกรณีนั้น จื่อเว่ยซิงจุนก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้” ละมั่งที่หลับตาพูดขึ้นอย่างกะทันหัน
โจวเหวินพยักหน้า: “ฉันรู้ แต่ฉันสังเกตมาและไม่พบสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียง”
ละมั่งไม่พูดอะไร ยังคงพักผ่อนโดยหลับตา และไม่รู้ว่ามันหลับอยู่หรือไม่
หากโจวเหวินมองเห็น เขาจะพบหญิงสาวผมบลอนด์ที่ยืนอยู่บนพื้นโลกกำลังเดินเป็นสัตว์ร้าย และด้านหลังเขาห่างออกไปไม่เกินหนึ่งแขน
สาวผมบลอนด์เป็นคนอ่อนหวานโดยธรรมชาติ และเดิมทีคิดว่าจื่อเว่ยซิงจุนสามารถแก้แค้นแทนหยาน่าได้ แต่ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะยังมีชีวิตอยู่
“ดูเหมือนว่าฉันจะสามารถแก้แค้นยานะได้ด้วยตัวฉันเองเท่านั้น” สาวผมสีบลอนด์คิดเช่นนั้นแต่ไม่ได้รีบยิงทันที
เนื่องจากสัตว์ร้ายเดินดินจะอยู่ในสถานะเดินดินตลอดเวลา หากโจวเหวินสัมผัสเธอแล้วกลายเป็นทองคำ สัตว์ร้ายเดินดินจะตายโดยธรรมชาติในฐานะสัตว์เลี้ยงที่คอยติดตามไปด้วย
เมื่อถึงเวลานั้น พวกเขาจะติดอยู่ใต้ดิน โดยหวาดกลัวที่จะทำร้ายเธอ
“ยังไม่สายเกินไปที่จะรอจนกว่าพวกเขาจะกลับถึงพื้นดิน” เทียนเทียนคิดเช่นนั้น และยืนรอต่อไ
