ผ้าของเขา เขาไม่ควรจะพลาด”
เปิ่นเฉินอิงมองไปที่โจวเหวิน เมื่อเธอเห็นใบหน้าของโจวเหวินร่างกายของเธอก็สั่น นโดยไม่ได้ตั้งใจขณะที่แววตาของเธอเปลี่ยนไป
“ศิษย์พี่เปิ่น ไอเวรนั่นถึงกับดูถูกอาจารย์ คุณต้องฉีกเขาเป็นชิ้นๆ คุณไม่สามารถปล่อ อยให้เขาตายง่ายเกินไป” หวูจงไหลาและเพื่อนๆตะโกน
เปิ่นเฉินอิงไม่ได้พูดอะไรในขณะที่เธอจ้องไปที่โจวเหวินด้วยความรู้สึกที่หลากหลา าย
ย้อนกลับไปตอนนั้น เธอยังเป็นเด็กที่เชื่อว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะ เธอเชื่อว่าพรสวรร รค์ของเธอนั้นยอดเยี่ยมและไม่มีใครเทียบได้
ทว่าเธอได้พบกับโจวเหวินในปีนั้น แม้แต่ตอนนี้เปิ่นเฉินอิงก็ไม่สามารถลืมการเจอกั นได้ เธอจะไม่มีวันลืมมันไปตลอดชีวิต
“ฉันบอกให้คุณออกไป ทำไมคุณถึงยังยืนอยู่ตรงนี้” จีโม่ฉิงอดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกเ เมื่อเห็นโจวเหวินยืนนิ่ง
ยังไงก็ตาม จีโม่ฉิงตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่ามันสายเกินไปเปิ่นเฉินอิงมาถึงเกาะพ พร้อมกับหวูจงไหล่และเพื่อน
จีโม่ฉิงรู้ว่าเปิ่นเฉินอิงแข็งแกร่งขนาดไหน หวูจงไหล่และเพื่อนเป็นเพียงลูกศิษย ย์ของวิหารสวรรค์ล่องลอย ในขณะที่เปิ่นเฉินอิงเป็นศิษย์ส่วนตัวของฉีหยา นอกจากนี้ เธอยั งเป็นคนคนหนึ่งที่มีความสำเร็จมากมาย
ดังนั้น แม้ว่าหวูจงไหล่จะแก่กว่าเปิ่นเฉินอิงมาก