หวูจงไหล่และทีมเมื่อได้ยินเธอพูดอย่างนั้น พวกเขาก็รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผล
เมื่อเห็นว่าพวกเขาดูเหมือนจะเชื่อเธอ จีโม่ฉิงก็ตีเหล็กในขณะที่ยังร้อนและพูดต ต่อ “ตอนนี้อาจารย์ของฉันได้ขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อเอายาอมตะ เมื่อเขาลงมาพร้อมกับยาอมตะ ะและไม่เห็นฉัน แกเดือดร้อนแน่ แต่ถ้าแกปล่อยฉันตอนนี้และคุกเข่าขอโทษอย่างสุภา าพ ฉันสามารถพูดดีๆ สักสองสามคำเพื่อแกและไว้ชีวิตแกได้”
ทว่าหวูจงไหล่กลับไม่เชื่อเธอ เขาเยาะเย้ยและพูด “งั้นก็ตะโกน ให้ราชันมนุษย์มา าฆ่าพวกเรา”
จีโม่ฉิงคิดง่ายเกินไป เธอบ่นในใจ “หวูจงไหล่โดนหลอกไปแล้วครั้งหนึ่ง ดูเหมือนว่า าเขาจะไม่เชื่อเธออีก มันไม่ง่ายที่จะหลอกเขาอีกครั้ง”
เมื่อหวูจงไหล่เห็นการจ้องมองของจีโม่ฉิง เขาก็รู้ว่าการเดาของเขาถูกต้องอย่างแน่นอน น เขารู้สึกยินดีในขณะที่พูดด้วยรอยยิ้ม “ถ้าไม่ใช่เพราะว่าราชันมนุษย์ไม่ได้อยู่ที่ นี่ ฉันจะเอาชนะเขา ทุกคนจะได้รู้ว่าฉัน ผู้คลั่งไคล้การต่อสู้แข็งแกร่งขนาดไหน บา างทีเขาอาจจะคุกเข่าขอความเมตตาด้วยซ้ำ”
หวูจงไหล่พูดทั้งหมดนี้เพื่อระบายความโกรธของเขาใส่จีโม่ฉิง เขาไม่ได้จะสู้ด้วยจร ริงๆ
ผู้คนข้างๆเขาพูดเสริม “ราชันมนุษย์เอาชนะตี้เทียน ผู้คลั่งไคล้การต่อสู้ หากคุณชนะร ราชันมนุษย์ มันจะดีมากที่ดี
