ที่คนรุ่นใหม่จะเข้ามาแทนที่คนรุ่นเก่า ฉันเชื่อว่าราชันมน นุษย์จะต้องพอใจ”
โจวเหวินฟังจากยอดเขาเป็นเวลานาน ในตอนแรกเขาไม่รู้ว่าใครคือราชันมนุษย์ที่พวกเขา าพูดถึง เมื่อเขาได้ยินประโยคสุดท้าย เขาก็รู้ได้ทันทีว่าพวกเขากำลังพูดถึงเขา เขา าอดไม่ได้ที่จะหัวเราะหรือร้องไห้
“ฉันกลายเป็นราชันมนุษย์ตอนไหน?” โจวเหวินค่อนข้างง นอกจากนี้ เขายังไม่แน่ใจว่านี่ เป็นยุคไหน
เขาได้คำนวณเวลาด้วยตัวเองในขณะที่เขาถูกขังอยู่ รู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปร้อยกว่าป ปี แต่ดูจากท่าทางแล้ว มันไม่นานสำหรับคนเหล่านี้
ณ ตอนนี้จีโม่ฉิงทำได้เพียงยืนยันกับคำโกหกของเธอ เธอบังคับให้ตัวเองสงบลงและพูด ด “แกไม่กลัวว่าอาจารย์ของฉันจะทำลายวิหารเทพสวรรค์นิเต็นของแกด้วยความโกรธเหรอ”
หวูจงไหล่อ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นเขาก็เบิกตากว้างด้วยความกลัว
“ตอนนี้แกกลัว? ปล่อยฉันสิ แกอาจจะยังมีโอกาสรอด…” เมื่อจีโม่ฉิงพูด เธอก็รู้สึกว่ามี บางอย่างผิดปกติ
เนื่องจากหวูจงไหล่และทีมไม่ได้มองเธอ แต่มองไปที่ภูเขาเขาด้านหลัง
จีโม่ฉิงซึ่งถูกหวูจงไหล่ขวางไว้ มองขึ้นไปและตกใจในทันที เธอเห็นชายสวมหน้ากากยืน นอยู่ที่ส่วนที่ยื่นออกมาของภูเขาและมองลงมา
“แกบอกว่าจัดการใครนะ?” โจวเหวินสวมหน้ากาก กระต่ายแสงจันทร์ขณะที่เขา
