ผู้คนถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งรู้สึกว่ามนุษย์ไม่ได้อยู่ในระดับความกลัว ขณะที่อีกฝ่ายรู้สึกว่ามนุษย์อยู่ในระดับความกลัว แม้แต่ในหกตระกูลหลายคนก็มีความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน
การต่อสู้ยังไม่จบ แต่สื่อได้เริ่มสงครามคำพูดแล้ว
“มนุษย์ไม่ได้อยู่ในระดับความกลัวแน่นอน”
“เขาจะปราบปรามหมอผีโลหิตระดับความกลัวได้ยังไง หากเขาไม่ได้อยู่ในระดับความกลัว”
“มนุษย์แข็งแกร่งมาก แม้เขาจะอยู่ระดับเร้นลับ แต่เขาก็สามารถสู้กับระดับความกลังได้ เรื่องง่ายๆแค่นี้ยอมรับไม่ได้เหรอ?”
“นายเคยเห็นสิ่งมีชีวิตระดับเร้นลับต่อสู้กับระดับความกลัวไหม? แม้แต่ยาก็สามารถสู้กับจิ่วเย่วได้หลังจากเข้าสู่ระดับความกลัวแล้วเท่านั้น มีสติและหยุดเพ้อฝัน”
“ยาคือยา และมนุษย์ก็คือมนุษย์ เขาสู้ระดับความกลัวตอนอยู่ระดับเร้นลับไม่ได้ แต่มนุษย์ทำได้”
ขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังพัวพันกันกับการโต้เถียงอย่างดุเดือด มีคนพูดเบาๆ “มนุษย์เป็นมนุษย์สายเลือดบริสุทธิ์รึเปล่า? หากไม่มีสัตว์อสูรเขาก็แค่สวมชุดของคนทั่วไปและหมวกกันน๊อคธรรมดา ดูเหมือนเขาจะไม่ใช่ครึ่งมนุษย์เหมือนยา”
ความคิดเห็นดังกล่าวถูกประณามอย่างรวดเร็วโดยทั้งสองฝ่าย
“แกมีสามัญสำนึกบ้างไหม? เป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะเข้าสู่สู่ระดับเร้นลับได้ด้วยตัวเอง”