“น่าสนใจ แล้วให้ข้าดูว่าเจ้ามีคุณสมบัติที่จะเดินไปสู่จุดสิ้นสุดหรือไม่” จักรพรรดิรัตติกาลก้าวไปข้างหน้าและเขตแดนอย่างคงามมืดเกิดขึ้นบนสนามประลองอีกครั้ง ทำให้ทุกอย่างกลายเป็นความมืด
มนุษย์ทุกคนในโลกรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก มันเหมือนกับการดูหนังเส็งเคร็งที่น่าเบื่อในโรงภาพยนตร์ หลังจากทนอยู่เป็นชั่วโมงและในที่สุดก็เห็นสาวสวยกำลังจะอาบน้ำ แต่หน้าจอเปลี่ยนเป็นสีดำในทันที ได้ยินแต่เสียงน้ำกระเซ็นเท่านั้น มันอึดอัดจนทำให้คนอยากจะบ้า
โจวเหวินรู้สึกไม่ดีเช่นกันเพราะเขามองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นภายใน
ไม่นานก็มีจุดสว่างปรากขึ้นบนหน้าจอมืด จุดแสงสว่างขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่มันจะส่องบริเวณที่มืดเหมือนภูเขาไฟระเบิด
ในที่สุด แสงก็แรงมาก มันทำให้ไม่สามารถมองตรงไปได้ มันสว่างจนไม่สามารถลืมตาได้
เมื่อแสงจางลง หน้าจอของลูกบาศก์ก็กลับมาเป็นปกติในที่สุด ร่างของยาและจักรพรรดิรัตติกาลปรากขึ้น ทั้งสองมองหน้ากันไกลๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ใครชนะ?”
“ฉันไม่รู้ ไม่เห็นเป็นอะไรเลย”
“มันน่ากลัวเกินไป เราไม่เห็นการต่อสู้ในระดับนั้นด้วยซ้ำ หากคนที่แข็งแกร่งแบบนี้ต้องการสังหารมนุษย์ เราจะไม่มีโอกาสแม้แต่จะต่อต้าน”
…
