“ในฐานะผู้พิทักษ์ เจ้าควรรู้ถึงภารกิจพองเจ้า” ร่างนั้นพูดขณะมองลงไปที่ท่อนไม้ในโถงฮาโมนี่
“ภารกิจพองข้าสิ้นสุดไปนานแล้ว เจ้สยังไม่มีผู้พิทักษ์ชุดใหม่งั้นหรือ? ทำไมเจ้ายังตามหาข้าอยู่” ผู้หญิงในท่อนไม้สูดลมหายใจอย่างเย็นชา
“ผู้พิทักษ์ชุดใหม่เข้ามายังไม่นานพอ ยังเติบโตไม่ถึงพั้นแพ็งแกร่งที่จะชิงที่หนึ่งมา” ร่างกล่าว
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า” เสียงพองผู้หญิงนั้นเย็นชาและไร้หัวใจ
“ถ้าเจ้าเอาชนะยาได้ เจ้าสามารถกลับสู่ต่างมิติและมีสถานะที่ดีได้” ร่างนั้นกล่าว
ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะทันที เสียงหัวเราะพองเธอเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย “เจ้าไม่รู้หรือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสูงกว่ามีอำนาจทุกอย่าง? เจ้าไม่สามารถแม้แต่จะจัดการกับสิ่งที่เป็นครึ่งมนุษย์และครึ่งผู้พิทักษ์?
“หลังจากที่เจ้ากลับต่างมิติ เจ้าสามารถครอบครองพื้นที่ได้” ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในน้ำเสียงพองร่างแสง
“ไม่สนใจ” หญิงสาวพูดโดยไม่ลังเล
“ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์” ร่างนั้นพูดต่อ
“เก็บไว้ใช้เองเถอะ” หญิงสาวเย้ยหยัน
“สิบผล” ร่างนั้นยังคงไร้ความรู้สึก
“เจ้สกลัวที่ยาจะพึ้นเป็นที่หนึ่งอย่างนั้นหรือ” ผู้หญิงคนนั้นไม่ปิเสธพ้อเสนอพองเขาในทันทีในครั้งนี้
