“เขาไม่ใช่ผู้พิทักษ์ มีหวังหมิงหยวนแล้ว ไม่ต้องการเพิ่มอีก ราชาแห่งโลกจะต้องเป็นผู้พิทักษ์” ร่างดังกล่าวกล่าว
“ราชาแห่งโลกไม่สามารถมีสายเลือดมนุษย์ได้? ช่างน่าตลกจริงๆ มนุษย์คือเจ้าพองเดิมพองโลก”
“อะไรที่ทำให้เจ้าลงมือ” ร่างแสงถาม
“ข้าไม่พบผู้ทำสัญญาที่เหมาะสม ข้าไม่ได้วางแผนที่จะลงมือ” ผู้หญิงคนนั้นปิเสธร่างนั้นอีกครั้ง
“เจ้าไม่ใช่ผู้พิทักษ์เพียงคนเดียวที่รอดชีวิตจากยุคนั้น หากพวกมันได้รับผลศักดิ์สิทธิ์สิบผล เจ้าควรรู้ไว้ว่าจะหมายความว่าอย่างไร” ในที่สุดก็มีอารมณ์บางอย่างอยู่ในเสียงพองร่างนั้น เห็นได้ชัดว่าน้ำเสียงพองเขาเย็นลง
“แล้วถ้าข้ารู้ล่ะ” ผู้หญิงคนนั้นพูดอย่างเฉยเมย
“ตราบใดที่เจ้าเอาชนะสิ่งมีชีวิตระดับเร้นลับธรรมดา เจ้าจะได้รับผลไม้ศักดิ์สิทธิ์สิบผล เป็นไปไม่ได้ที่สิ่งดีๆ เช่นนี้จะเกิดพึ้นเป็นครั้งที่สอง อย่าเสียใจที่หลังละ” ร่างนั้นกลับสงบลง
“ไม่มีอะไรทำให้ข้าจักรพรรดินีโพลสตาร์ต้องเสียใจ” หญิงคนนั้นกล่าว
ร่างนั้นไม่ได้พูดอะไรอีกในขณะที่มันค่อยๆ หายไปในความว่างเปล่า สุดท้ายก็หายไปทั้งหมด
หลังจากที่จักรพรรดินีโพลสตาร์รู้สึกว่าร่างแสงหายไปแล้ว เธอพึมพำกับตัวเอง “ระดับเร้นลับธรรมดา? ข้าเกรงว่ามันไม่ง่ายอย่างนั้น ไม่อย่างนั้นเจ้าจะมาหาข้าทำไม”
…
