อย่างไรก็ตาม เธอพบว่ามันไม่น่าเื่อที่สัตว์อสูรจะสามารถใ้ลมหยินได้ และสัตว์อสูรนี้เป็นของโจวเหวิน
คนตัดไม้เปลี่ยนธาตุของเขาอีกครั้ง เปลี่ยนจากไฟเป็นน้ำแข็ง เขาควบแน่นขวานน้ำแข็งแล้วโยนใส่พัดกล้วยเขียน
ขวานน้ำแข็งหายไปกลางอากาศ สิ่งที่มองเห็นได้คือน้ำแข็งที่หมุนวนไปข้างหน้า
พัดกล้วยเขียนนั่งบนใบตองโดยไม่หลบ เธอเม้มริมฝีปากสีแดงของเธอและเป่าลมออกมาอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ลมครั้งนี้ไม่เย็นเหมือนเมื่อก่อน มันดูแผดเผาแทน
เมื่อลมปะทะกับขวานน้ำแข็ง เปลวไฟสีขาวที่ลุกโติชวงก็ปรากขึ้นจากอากาศบางๆ ทันใดนั้น ขวานน้ำแข็งก็ละลายหมด จากน้ำแข็งสู่น้ำ จากน้ำสู่ไอน้ำ ในที่สุดมันก็กลายเป็นความว่างเปล่าในั่วพริบตา
ลมพัดผ่านเปลวไฟและตรงไปที่ร่างของคนตัดไม้ มันละลายออร่าน้ำแข็งทันทีและร่างกายของเขาก็ถูกไฟไหม้ทันที
“อาาาา!!!”
“เราอยู่ฝ่ายเดียวกัน… เราอยู่ฝ่ายเดียวกัน…” เสียงร้องอันน่าสลด ดังขึ้น มันคือปีศาจสังหารที่เพิ่งลุกขึ้นมาและยืนอยู่ไม่ไกลจากคนตัดไม้ ออร่าปีศาจของมันโดนเผาเชนกัน ทำให้มันดูเหมือนมนุษย์เพลิง
ลมของพัดกล้วยเขียนนั้นดีทุกอย่าง แต่พื้นที่ของมันกว้างเกินไป มันไม่แยกแยะระหว่างมิตรและศัตรู ทำให้ปีศาจสังหารมีส่วนเกี่ยวข้อง
