ปีศาจสังหารไม่กล้าอยู่ที่นั่นต่อ มันสามารถบอกได้ว่าสัตว์อสูรที่ไม่รู้จักตัวนี้ใ้การโจมตีที่ไม่แยกแยะระหว่างมิตรกับศัตรู เจ้านี่ไร้ยางอายยิ่งกว่าตัวมันเองสะอีก ถ้ามันอยู่เพราะความต้องการของธิดาปีศาจ นี่อาจจะเป็นความตายของมันก็ได้
คนตัดไม้พยายามลุกขึ้นหลังจากตกลงมาจากต้นไม้ แต่ทันใดนั้นเขาก็จับที่หน้าอก หน้าอกของเขาดูเหมือนจะถูกแทงด้วยดาบที่มองไม่เห็น
เลือดไหลลงมาที่ด้ามดาบที่มองไม่เห็นและหยดลงบนพื้น
คนตัดไม้ต้องการดึงดาบปีศาจออกมา แต่เขารู้สึกว่าพลังของเขาหายไปอย่างรวดเร็ว เขารู้ว่าเขาไม่มีโอกาสต่อสู้อีกแล้ว
“ข้ารอมานับไม่ถ้วน ข้าไม่เคยคาดหวังผลลัพธ์นี้” คนตัดไม้นั่งอยู่ใต้ต้นไม้อมตะและมองขึ้นไปที่กลีบออสมันตัสที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า อย่างไรก็ตาม ไม่มีความโกรธหรือความเกลียดบนใบหน้าของเขามากนัก
เขาเอื้อมมือไปจับกลีบดอกไม้ เขาถือมันไว้ในฝ่ามือและจ้องไปที่มัน แต่สายตาของเขาไม่ได้เพ่งไปที่กลีบดอก ราวกับว่าอารมณ์ของเขาล่องลอยไปที่อื่น
