ย่างเคร่งขรึม
“ขอบคุณท่านผู้อํานวยการ ผมโล่งใจแล้ว” เมื่อพูดจบ เว่ยเกอก็เดินไปที่โถเครื่องปั้นดินเผากระดูก
เขาเดินไปที่ด้านข้างของโถและค่อยๆ นั่งยองๆ เพื่อตรวจสอบโถเครื่องปั้นดินเผากระดูกอย่างระมัดระวัง
เว่ยเกอไม่ควรเป็นคนที่เสียสละตัวเองเพื่อสํานักงาน โจวเหวินค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับเว่ยเกอ แต่ท่าทางลับของเว่ยเกอกําลังบอก โจวเหวินว่าเขาสามารถจัดการกับมันได้
เงินหยู และหวังซิวหยวนมองไปที่เว่ยเกออย่างกังวลใจ เงินหยู ไม่ลืมสังเกตโจวเหวิน เมื่อเห็นว่าโจวเหวินเฝ้าดูอย่างเย็นชาโดย ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ความสงสัยของเขาเกี่ยวกับเว่ยเกอก็หายไปโดยทันที
เว่ยเกอมองดูชั่วขณะหนึ่ง แต่ดูเหมือนเขาจะไม่พบอะไรเลย ในที่สุด เขาก็กัดฟันและยื่นมือไปทางโถเครื่องปั้นดินเผากระดูก หวังว่าจะยกมันขึ้น
หากสิ่งมีชีวิตต่างมิตินั้นกลัวโถเครื่องปั้นดินเผากระดูกจริงๆ พวกเขาสามารถกลับไปที่ยานอวกาศและออกจากดวงจันทร์กับมัน
ไต้
ขณะที่เว่ยเกอถือโถเครื่องปั้นดินเผากระดูกด้วยมือทั้งสองข้าง เปลวไฟเล็กๆ ข้างในก็พ่นออกมา กลายเป็นเปลวไฟอันน่าสะ
พรึงกลัวที่พุ่งขึ้นไปสู้ท้องฟ้า
