“24ชั่วโมงผ่านไป และผ้าคลุมล่องหนก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ไม่ได้หมายความว่าใช้แค่สัตว์อสูรเหล่านี้ เราก็สามารถทำ้ำได้ทุกวันจนวันสุดท้ายของการต่อสู้สิ้นสุดลงและเข้าสู่ช่วงท้าทายจนกว่าจะไม่มีคนท้าทายใช่ไหม มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถไล่ตรีศูลทองคำลงจากเวทีได้ตั้งแต่แรก?”
“ทำอะไรแบบนี้ได้ด้วย? แล้วเราก็จะไม่เห็นอะไรใหม่ๆ จนกว่าการจัดอันดับจะสิ้นสุดในอีกไม่กี่วัน”
“จากการคำนวนของันแล้ว สัตว์อสูรระดับเร้นลับทั้งหมดสิบสามตัวปรากฏขึ้น นี่น่ากลัวมากพอ ผู้พิทักษ์ทั่วไปคงไม่มีโอกาสชนะหากพวกมันเจอมันใช่ไหม”
“นั่นอาจไม่ใช่กับกรณีที่ผู้พิทักษ์ทรงพลังบางตัวมีการโจมตีแบบ AOE ที่สามารถฆ่าพวกมันได้ มันไร้ประโยชน์ไม่ว่าจะมีสัตว์อสูรระดับเร้นลับกี่ตัวก็ตาม”
(AOE คือ การโจมตีวงกว้าง)
“ฮ่าฮ่า ตอนแรกันคิดว่ามันจะเป็นการต่อสู้ระหว่างผู้พิทักษ์ ันไม่เคยคาดคิดว่าจะไม่เห็นผู้พิทักษ์ไปอีกสักพัก”
“น่าเสียดายที่มนุษย์สายเลือดบรุสุทธิ์ไม่สามารถเข้าร่วมได้ ันอยากจะเห็นจริงๆ ว่าจะเป็นยังไงเมื่อสัตว์อสูรพวกนี้ยืนเคียงข้างคนๆ หนึ่ง”
ขณะที่ทุกคนกำลังคุยกันอยู่ พวกเขาก็ตระหนักว่ามีแสงจ้าปรากฏขึ้นเหนือลานประลองของลูกบาศก์อีกครั้ง
