แม้แต่ไกแมนก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อย ตอนนี้พวกเขาไม่ถอยหรือเดินหน้า พวกเขาติดอยู่ที่นี่โดยหุ่นเชิด และไม่มีโอกาสที่จะ
สุ
วิ่งตามเส้นด้าย
มีผู้ได้รับบาดเจ็บ และถึงแม้จะดูไม่รุนแรงนัก แต่ก็เป็นสัญญาณที่เลวร้าย
บางคนต้องรับมือกับเพื่อนนั้นซึ่งโดยทั่วไปแล้วถูกควบคุมโดยหุ่นเชิด เพราะพวกเขาไม่สามารถฆ่าเพื่อนได้ หากไม่ทําเช่น
นั้นพวกเขาจะถูกฆ่าตาย
แต่การฆ่าเพื่อนร่วมงานเพื่อช่วยชีวิตตัวเองไม่ใช่เรื่องดีสําหรับทุกคน
ดังนั้นพวกเขาจึงอดไม่ได้ที่จะมองโจวเหวินเป็นครั้งคราว
ถ้าพวกเขาสามารถพูดได้ คาดว่าโจวเหวินจะจมน้ําลายตาย
โจวเหวินไม่สนใจว่าพวกเขามีสีหน้าแบบไหน เขานั่งฟังเสียงลมและหญ้าใกล้ ๆ โดยหวังว่าจะพบหุ่นเชิดปีศาจโดยเร็วที่
ดูเหมือนว่าเขาจะเพิกเฉยต่อสายตาที่โกรธแค้นของคนเหล่านั้น ที่น่ารําคาญกว่าคือโจวเหวินยังไม่ได้มีส่วนร่วมในการต่อ สู้ แต่เพียงแค่มองไปที่หวางคู่กับหญิงสาวที่เดินทางมาด้วย
“เราขอให้คุณมาที่นี่ ไม่ใช่ให้คุณมาดูแลผู้หญิง…” หากเขาพูดได้ เจมัลอยากจะด่าโจวเหวินดังๆ
น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาคิดได้แค่ในหัวของเขาเท่านั้น สถานการณ์เลวร้ายลงเรื่อยๆ มีหุ่นเชิดจํานวนมากล้อมรอบพวกเขา
ทําให้เขาไม่มีเวลาเขียน
เมื่อได้รับบาดเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ ไกแมนก็กําลังคิดที่จะถอย ไม่อย่างนั้น ไม่เพียงแต่เขาจะไม่สามารถช่วยชีวิตคน เก้าคนที่ควบคุมโดยหุ่นเชิดได้ พวกเขาทั้งหมดจะต้องตายที่นี่
แต่เมื่อเขาเข้ามาแล
