เขาเพิ่งเรียนรู้ทักษะดาบเพื่อส่งเสริม เม็ดยาดาบ โดยธรรมชาติ เขาเพิ่งเรียนรู้มัน และไม่คิดที่จะก้าวต่อไป
ในตอนนี้เองที่ โจวเหวิน ได้สติ เขาประเมินจิตแห่งดาบต่ำไป สิ่งใดๆ ในโลกก็มีเหตุผลของมันเอง ถ้าเขาไม่ตั้งใจจริงๆ ต่อให้ฉลาดแค่ไหน ก็ยากที่จะไปให้ถึงขีดสุด
“แน่นอนว่าต้องทำทุกอย่างด้วยความระมัดระวัง” โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะตระหนักถึงข้อผิดพลาดของเขา
“ฉันหวังว่าจิตแห่งสงครามของฉันสามารถช่วยคุณได้” เมื่อเห็นว่าโจวเหวินกำลังคึด เธอจึงเกใช้จิตแห่งการต่อสู้ และดึงมือของเธอออกและพูด
“ขอบคุณมาก มันมีประโยชน์มาก คุณช่วยฉันได้มาก” โจวเหวิน ขอบคุณจากใจจริง
ถ้ามิกะไม่แสดงจิตแห่งการต่อสู้ของราชามังกรทอง เขาก็คงไม่นึกถึงปัญหาของตัวเอง มนุษย์เป็นเรื่องง่ายที่จะพบปัญหาของคนอื่น แต่มันยากที่สุดในการค้นหาปัญหาของตัวเอง
หลังจากคิดทั้งหมดนี้ หัวใจของ โจวเหวิน ก็ชัดเจนและเมื่อเขาคิดถึงจิตแห่งดาบสามพันเล่ม เขาก็รู้สึกแตกต่างไปจากเดิมทันที ราวกับมองจากอีกมุมหนึ่ง เขาได้มองดูจิตแห่งดาบสามพันเล่มอีกครั้งและพบว่ามีหลายอย่าง ที่เขาไม่ได้รู้สึกในตอกแรก
มิกะ มองไปที่ โจวเหวิน และทันใดนั้นก็พบว่ารัศมีของ โจวเหวิน ดูเหมือนจะแตกต่างไปจากเดิมเล็กน้อย ไม่มีตัวตนและเป็นภาพลวงตา ราวกับว่ามีความรู้สึกที่ไม่จริง
แม้ว่าโจวเหวินจะยืนอยู่ตรงหน้าเธอ แต่เธอก็รู้สึกว่าโจวเหวินเป็นเหมือนภาพเสมือน ปราศจากเนื้อและเลือด
และความรู้
