สึกของโจวเหวินยังคงลดลงเรื่อย ๆ หากเธอหลับตาลง เธอจะไม่รู้สึกว่า โจวเหวิน ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
“คุณ…ทำอะไร…” มิกะจ้องที่โจวเหวินด้วยความงุนงง และไม่กล้าที่จะละสายตาจากร่างของเขา ราวกับว่าโจวเหวินจะหายไปตราบใดที่เธอไม่มองโจวเหวิน
“ไม่เป็นไร แค่หลังจากที่ได้เห็นจิตแห่งการต่อสู้ของราชามังกรทองแล้ว ฉันก็พอจะเข้าใจอะไรบ้างอย่าง” โจวเหวินกล่าว
สีหน้าของ มิกะ แปลกมากขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าสิ่งที่ โจวเหวิน แสดงต่อหน้าเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับจิตแห่งการต่อสู้ของตระกูลมังกรทอง
หากว่ากันว่าจิตแห่งการต่อสู้ของ โจวเหวิน สูงเสียดฟ้า เหมือนกับการกลับชาติมาเกิดของ ผู้ยิ่งใหญ่แล้ว มิกะ ก็เชื่อว่ามันเป็นสิ่งที่เขาได้เรียนรู้จากจิตแห่งการต่อสู้ของราชามังกรทอง
แต่ตอนนี้ โจวเหวิน ความรู้สึกของการดำรงอยู่ของเขาลดลงและลดลงซึ่งตรงกันข้ามกับจิตแห่งการต่อสู้ ราชามังกรทอง อย่างสิ้นเชิง โจวเหวิน เชื่อมโยงทั้งสองอย่างไร เข้าใจเรื่องแบบนี้ มิกะไม่มีทางที่จะเข้าใจ
“มนุษย์…ล้วนแต่แปลกนักหรือ?” มิกะแอบงุนงง
โจวเหวินไม่ได้อธิบายเพิ่มเติมเพราะบางสิ่งไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ หลังจากที่เขานั่งลง เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วกลับเข้าสู่เกมอีกครั้ง
เมื่อเขามาที่สุสานดาบโบราณอีกครั้ง โจวเหวินไม่รีบใช้ดาบของเขา เขาเดินไปที่สุสานดาบที่อยู่ข้างหน้าเขา และเอื้อมมือออกไปและดึงดาบออก
หลังจากที่ดาบโบราณถูกดึงออกมา มัน
