ฟองอากาศบนท้องฟ้าได้ลอยเข้ามาในเมืองแล้ว โจวเหวินเห็นว่ากุ้ยเฉิงไม่สามารถหยุดการโจมตีเอาไว้ได้อย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงสวมชุดเกราะคริสตัลหยกบินขึ้นไปบนท้องฟ้า และในไม่ช้าโจวเหวินก็มาถึงจุดเหนือสุดของทะเล
พิณสีทองปรากฏในมือของเขา ก่อนที่โจวเหวินจะสะบัดนิ้วลงไปที่มัน
ฟริ้งงงง!
การสั่นสะเทือนแปลก ๆ กระจายออกไปโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่พิณทอง ฟองอากาศบนท้องฟ้าแตกออก และพวกปูที่อยู่ตามชายฝั่งและทะเลต่างทำท่าตกใจกลัวคลื่นเสียงนั่น ปูมากมายต่างกระอักของเหลวบางอย่างออกมา ก่อนจะล้มลงบนชายหาดและล้มลง แม้ว่าจะยังมีบางตัวที่ยังไม่ตาย แต่พวกมันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนยากที่ลุกขึ้นได้
โจวเหวินจงใจใช้เสียงการดีดกระแทกในทะเลที่ค่อนข้างไกลจากเมืองกุ้ยไห่ แม้ว่าพลังของการสั่นสะเทือนจะแพร่กระจายไปยังเมือง แต่ก็ค่อนข้างเบาบาง และไม่สร้างผลร้ายให้กับมนุษย์ภายในเมือง
มนุษย์ที่สามารถต่อสู้ในแนวหน้ายังคงมีฐานการฝึกอยู่บ้าง พวกเขาตกใจมากทีเดียว บางคนถึงกับอาเจียนออกมาเป็นเลือด
หลังจากเกิดแผ่นดินไหว ชาวเมืองกุ้ยไห่ก็หันศีรษะไปมา พวกเขาพากันจ้อมมองออกไปยังด้านนอก ก่อนจะพบว่าฟ้องอากาศบนท้องฟ้าเกือบทั้งหมดได้หายไปแล้ว ส่วนกองทัพปูก็ได้รับบาดเจ็บและตายกันเป็นจำนวนมาก
ถ้ามองขึ้นไปก็จะเห็นโจวเหวินกำลังอยู่บนท้องฟ้าในระยะไกลได้อย่างราง ๆ
