เมืองกุ้ยไห่อยู่ห่างจากชายฝั่งหลายไมล์ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะสายตาสั้น ถ้ามองดี ๆ พวกเขาก็สามารถมองเห็นโจวเหวินได้ไม่ใช่เหรอ?
นี่เป็นเพราะโจวเหวินสวมชุดเกราะหยกวิญญาณที่ทำหน้าที่เหมือนกระจก ชุดเกราะนี้สามารถสะท้อนแสงจากดวงอาทิตย์เหมือนกับแหล่งกำเนิดแสงได้ ดังนั้นต่อให้พวกเขา คนพวกนั้นก็จะเห็นเพียงแค่แสงที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์เท่านั้น
“พลังของเสียงสะท้อนนั้นก็น่ากลัวใช้ได้นะ แต่น่าเสียดายที่มันสิ้นเปลืองเกินไป แต่มันก็มีแต่วิธีนี้เท่านั้น” โจวเหวินเหลือบมองไปยังพิณทองในมือ มีสายที่ขาดนับไม่ถ้วนทีเดียว แต่โชคดีที่มันสามารถฟื้นตัวเองได้ ดังนั้นถ้าใช้เวลาสักหน่อยก็คงจะกลับมาเหมือนเดิมเอง
จ้าวแห่งปูยักษ์อยู่ใกล้กับโจวเหวินมาก มันตกใจเสียตัวสั่นแทบจะทำให้ท้องทะเลเกิดคลื่นยักษ์ แต่หลังจากเสียงนั่นหยุดลง สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือความโกรธที่ต้องการระบาย จ้าวแห่งปูยักษ์โบกก้ามปูขนาดใหญ่ของมันเข้าใส่โจวเหวินที่ลอยอยู่ในอากาศ
ถึงมันจะใหญ่โต แต่มันก็ไม่ได้เชื่องช้าแต่อย่างใด ก้ามปูใหญ่ยักษ์โบกเข้าใส่โจวเหวินอย่างรุนแรง
ในเวลานี้หลายคนในเมืองต่างก็พากันมองไปที่โจวเหวินบนท้องฟ้า เมื่อพวกเขาเห็นการกระทำของจ้าวแห่งปูยักษ์ก็พากันตกใจ
แต่ทว่าการแสดงออกของโจวเหวินกลับนิ่งเฉย เขาดึงดาบไม้ไผ่ออกมา ก่อนที่ร่างของเขาจะกระพริบหายไป จากนั้นท้องฟ้าก็พลันแยกออก
