“สัตว์ทะเลบางตัวกำลังขึ้นฝั่ง รีบไปที่หลบภัยเร็วเข้า!” ชายคนนั้นพูดแล้วรีบออกไป
โจวเหวินจึงรีบวิ่งไปที่ชายฝั่ง กำแพงเมืองชั้นนอกหล่อด้วยกำแพงคอนกรีตเสริมเหล็กสูง ผู้คนจากตระกูลใหญ่ที่เดินทางกลับมาล้วนแต่มารวมตัวกันที่นี่
โจวเหวินขึ้นไปบนกำแพงสูง เขามองไปทางทะเลก็ต้องพบกับสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจ
ไกลออกไปไม่เท่าไหร่ มีปูตัวใหญ่ประมาณรถถังกำลังเดินขึ้นมาบนชายฝั่งจำนวนมาก ฝูงปูกรูกันมาทางเมืองกุ้ยไห่ ปูตัวใหญ่ห่างจากกำแพงสูงไม่ถึง 5 ไมล์
เมื่อมองไปที่ปูสีดำอย่างปูของลีเจี้ยน โจวเหวินก็อดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปากของเขาเพราะรู้สึกว่าน้ำลายไหลออกมา
โอหยางหลานเคยพาเขาไปกินปูมาก่อน และได้ยินมาว่ามันแพงมาก แต่รสชาติมันดีจริง ๆ
และปูนั้นก็แค่ใหญ่แบบธรรมดาเท่านั้น ปูที่เขาเห็นอยู่ตอนนี้ตัวใหญ่กว่ามาก ถ้าเอามาปรุงอาจจะอร่อยกว่าที่โจวเหวินกินมาก่อนหน้านี้ก็เป็นได้
“นี่นายมาจากไหนเนี่ย รีบไปหลบภัยสิ มาทำอะไรที่นี่” ชายวัยกลางคนเห็นโจวเหวินยืนอยู่บนกำแพงสูงมองดูปูตัวใหญ่ที่มาจากชายหาดอย่างงุนงง ดังนั้นเขาจึงดึงตัวและเอ่ยถาม
“ช่วยปกป้องเมือง” โจวเหวินกล่าว
“เด็กอย่างนายเนี่ยนะ ไปหาที่หลบเถอะ” คนวัยกลางคนพูดและจากไป เพื่อช่วยในการส่งเสบียง
ฟิ้ว ตู้มม!
โจวเหวินได้ยินเสียงดังของปืนใหญ่ที่วางบนกำแพงสูงกำลังเปิดฉากยิง ลูกปืนใหญ่ที่ผสมกับทองคำระเบิดใส่ฝูงปู เกิดคลื่นกระแทกของระเบิดอย่างรุนแรง
