I บทที่ 958
“นายหมายความว่ายังไง ฉันไม่เข้าใจ” ลี่ซวนมองไปที่เฟิงฉีหยานด้วยสีหน้างงงวย ดังนั้นเฟิงฉีหยานจึงอธิบายว่า “เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเราในตอนนั้นมันดีมาก ฉันกับเธอรู้จักกันมานานมากแล้ว ครั้งหนึ่งฉันตามหลิงหลิงไปที่ชายทะเลใกล้ ๆ ในเวลานั้นอสูรทลายผนึกแทบจะไม่ปรากฏ ดังนั้นเรา 2 คนจึงไปเล่นกันที่ชายหาด “
ลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่เฟิงฉีหยานจะกล่าวต่อไปว่า “ฉันจำได้แค่ว่า อสูรทลายผนึกมันขึ้นมาจากทะเลและพุ่งมาหาเราบนชายหาด ตอนนั้นกลิ่นคาวของมันคลุ้งไปทั่ว แค่ฉันได้กลิ่น หัวของฉันก็แทบจะว่างเปล่าอยู่แล้ว ตอนที่ฉันมัวแต่ตกตะลง ก็ได้หลิงหลิงนี่แหละ ราวกับว่าเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน น่ากลัวจนแทบจำไม่ได้ เธอจัดการมันจนสิ้นซากด้วยตัวคนเดียวก่อนที่ฉันจะหมดสติไป “
“เมื่อตื่นขึ้นมาฉันก็เห็นหลิงหลิงอยู่ข้าง ๆ ส่วนอสูรทลายผนึกก็ได้หายไปแล้ว เมื่อฉันพูดถึงมัน หลิงหลิงก็ทำท่างุนงง เธอว่าฉันคิดมากไปเองจนเห็นภาพหลอน” มาถึงตรงนี้ ท่าทีของเฟิงฉีหยานก็เริ่มแปลก ๆ “แต่ฉันไม่คิดว่ามันเป็นความฝันหรอกนะ แต่เพราะตอนนั้นฉันไม่พบร่องรอยของมันเลย ดังนั้นจึงได้แต่เก็บมันไว้ในใจเงียบ ๆ โดยไม่ได้บอกใคร“
“ตอนนั้นนายอายุเท่าไหร่?”ลี่ซวนถาม
“น่าจะสามขวบ” เฟิงฉีหยานพูด
“แล้วฉินหลิงล่ะ?” ลี่ซวนถามอีกครั้ง
“สิบสาม ไม่ก็สิบสี่” เฟิงฉีหยานคิดสักพักก่อนที่จะตอบ
