“ฉันไม่รู้ เอาเป็นว่าไปลองดูก่อนละกัน ไม่ใช่ฉีหยานบอกว่าจะจัดการให้เราติดต่อฉินหลิงหรอกเหรอ ? ถึงเวลาก็น่าจะพอมีทางเองแหละ” โจวเหวินกล่าว
“ฉันได้แมลงพิษจากย่านการค้าใต้มา หากเราสามารถติดกับผู้คนได้ก็จะส่งผลต่อเจตจำนงของพวกเขาได้ อยากลองไหม” หลี่ซวนกล่าวพร้อมหรี่ตา
“ ไม่ ไม่จำเป็น เราเป็นแขก แล้วถ้าเกิดโดนจับได้ล่ะก็เป็นเรื่องแน่” โจวเหวินส่ายหัว
“ ฉันจะไปฮุ่ยไห่เฟิง นายอยากไปกับฉันไหม” โจวเหวินถามหลี่ซวน
“ ฉันไม่คุ้นเคยกับเขา มันไม่สมเหตุสมผลที่จะไปที่นั่น ไปเองเถอะ ฉันจะไปดูรอบๆ ” ลี่ซวนกล่าว
หลังจากทั้งสองแยกจากกัน โจวเหวินก็พาหยาเอ๋อไปที่บ้านของฮุ่ย ครอบครัวของฮุ่ยนั้นเป็นครอบครัวใหญ่ในกุ้ยไห่ โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาไม่จำเป็นต้องสอบถาม ใช้เวลาไม่นานก็พบบ้านของพวกเขาแล้ว
ก่อนที่จะมาถึง โจวเหวินได้เรียกหาฮุ่ยไห่เฟิงให้มาพบเขาที่ประตูก่อนแล้ว
“ ฉันไม่ได้คาดหวังว่านายจะมาเร็วขนาดนี้” ฮุ่ยไห่เฟิงกอดโจวเหวินด้วยรอยยิ้ม
โจวเหวินดูจะไม่คุ้นเคยกับความกระตือรือร้นเช่นนี้เท่าไหร่ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่แสดงอาการอะไร “ทุกอย่างยังราบรื่น แต่สถานการณ์ทางฝั่งกุ้ยไห่เลวร้ายมาก”
