I บทที่ 951 ปรมาจารย์หมากรุกหลี่
วิญญาณหมากรุกตัวนี้เหมือนจะหยิ่งผยองยิ่งกว่าตัวที่ติดกับชายแก่ซะอีก ลมปราณของมันกล้าแข็งมากๆ มันนั่งอยู่ข้างแม่น้ำพร้อมๆกับกระดานหมากรุกหินสลักอยู่ข้างหน้าของเขา พอเห็นโจวเหวินกับพวกเดินผ่านมา วิญญาณหมากรุกก็พูดขึ้นมา “หากพวกเจ้าอยากจะไปที่ภูเขาเซียงฉี เจ้าต้องผ่านข้าไปให้ได้ก่อน”
“เราไม่ได้จะไปภูเขาเซียงฉี เราแค่จะผ่านทางน่ะ”หลี่ซวนพูด
“หากพวกเจ้าอยากไปภูเขาเซียงฉีพวกเจ้าต้องผ่านข้าไปให้ได้ก่อน”วิญญาณหมากรุกพูดคำเดิมประโยคเดิมเหมือนกับหุ่นยนต์ที่ไม่มีสติปัญญา
“ลุงเฉิน ภูเขาเซียงฉีที่ว่านั้นมันอยู่ที่ไหนเหรอ”โจวเหวินถามชายแก่ข้างๆ
“ฉันเองก็ไม่เคยไปที่ภูเขาเซียงฉีเหมือนกัน แต่ตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันเคยได้ยินคนเฒ่าคนแก่พูดถึงเรื่องภูเขาเซียงฉีในเขตภูเขาอยู่เหมือนกัน ตำนานว่ากันว่ามีแม่ทัพโบราณคนหนึ่งได้ไปเล่นหมากรุกกับเทพ เทพนั้นพ่ายแพ้ให้กับแม่ทัพและหนีไปด้วยความอับอายทิ้งกระดานหมากรุกและตัวหมากเทพไว้ที่นั้น ทำให้ทั้งกระดานและหมากทั้งหลายกลายมาเป็นภูเขาเซียงฉีในปัจจุบัน”ชายแก่นึกแล้วพูด
“ดูเหมือนว่าอาจจะเป็นเพราะภูเขาเซียงฉีนี้ละที่กลายเป็นพื้นที่ต่างมิติแล้วทำให้พื้นที่แถวนี้เปลี่ยนไป วิญญาณหมากรุกพวกนี้เองก็น่าจะปกป้องภูเขานั้นอยู่ด้วย”โจวเหวินพูด
หลี่ซวนคิด แล้วพูด “พวกนั้นป้องกันคนไม่ให้เข้าไปในภูเขาเซียงฉี หมายความว่าที่นั้นต้องมีอะไรซ่อนอยู่งั้นเห