รอ อาจจะเป็นสมบัติก็ได้นะ”
“ถึงมันจะเป็นสมบัติแต่ตอนนี้มันก็เท่านั้นละ ความสามารถในการเล่นหมากรุกของเรายังไงก็ไปไม่ถึงที่นั้นแน่ๆ”โจวเหวินเล่นหมากรุกไม่เป็นและไม่ได้สนใจสิ่งที่อยู่ในภูเขาเซียงฉีด้วย
“โชคลาภมาหาถึงที่แล้ว วันนี้เรามีโอกาสเราก็ควรจะคว้ามันไว้ซิ ถ้าเราไม่คว้าบางทีเราอาจจะโดนสวรรค์ลงโทษก็ได้นะ”หลี่ซวนเริ่มสนใจ
“ถ้างั้นนายก็ลองไปเล่นแล้วชนะมาให้ได้ซิ ไม่ต้องลากฉันไปด้วย ถ้าฉันไปเจอวิญญาณหมากรุกระดับเร้นลับขึ้นมาพลังของฉันก็ใช้ไม่ได้ผลเหมือนกันนะ”โจวเหวินพูดความจริง เพราะยังไงวิญญาณชีวิต ราชานรกเองก็เป็นแค่ระดับมหากาพย์ ถ้าไปเจอระดับเร้นลับขึ้นมาก็ใช้ไม่ได้เหมือนกัน
ยิ่งกว่านั้นภูเขาเซียงฉีเองก็มีอะไรแปลกๆด้วย บางทีมันอาจจะมีคำสาปพิเศษที่โจวเหวินดิ้นไม่หลุดก็ได้ เพราะถ้าโจวเหวินจะหลุดจากคำสาป เขาจะใช้พลังไฟแห่งบาปไม่ได้ แต่ถ้าอยากจะใช้ไฟแห่งบาป โจวเหวินก็ต้องติดอยู่ใต้คำสาปนั้นซึ่งมันยุ่งยากมากทีเดียว
“นายไม่เห็นต้องเล่นเลยนี้ แค่ดูฉันก็พอ ลองมาดูดีกว่าว่าไอ้พวกวิญญาณหมากรุกจะเอาชนะปราชญ์หมากรุกหลี่อย่างฉันได้รึเปล่า” หลี่ซวนไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แล้วเดินตรงเข้าไปที่ข้างแม่น้ำด้วยความมั่นใจ
หลังจากที่หลี่ซวนข้ามแม่น้ำไปแล้ว อีกฝั่งของแม่น้ำนั้นเหมือนกับว่ามีพลังอะไรบางอย่างครอบคลุมอยู่เหมือนกับว่าเป็นมิติแยกออกมายังไงอย่างงั้น
“ประธานเขาเล่นหมากรุกเก่งเหรอครับ”เฟิงชิวเยี่ย
