ไม่ได้รีบบุกแต่อย่างใด
เฟิงชิวเยี่ยนมองชายแก่แล้วพูด “ฝีมือหมากรุกของผมอาจจะไม่ได้เก่งเท่า ถ้านี้เป็นเกมหมากรุกจริงๆ ผมคงแพ้ไปแล้ว แต่ก็อย่างว่า นี้มันไม่ใช่เกมหมากรุกจริง เพราะงั้น ผมชนะแน่นอน”
“หึ ในเมื่อทุกอย่างตอนนี้มันคือหมากรุก ชีวิตของแกก็คือหมากรุกที่จะแพ้เหมือนกันนั้นละ” ชายแก่พูด
“ทุกๆอย่างเป็นหมากรุกก็จริง แต่หมากแต่ละคนมันไม่ได้เหมือนกันซักหน่อย”เฟิงชิวเยี่ยนพูด
“ไม่ได้เหมือนกันงั้นเหรอ เหอะ ไม่ว่าจะเก่งกล้าสามารถมาจากไหน ตราบใดที่เป็นแค่เบี้ย ก็กระจอกเหมือนกันหมดนั้นละ”ชายแก่พูด
“ไม่หรอกครับ บางครั้งตัวเบี้ยเนี่ยละที่จะยึดกระดานหมากรุกได้”เฟิงชิวเยี่ยนหันไปมองโจวเหวินกับหลี่ซวน “โค้ชกับประธานครับ ผมใช้ความสามารถเต็มที่แล้ว ผมทำให้ศัตรูอ่อนแอมาถึงจุดนี้แล้วครับ ตอนนี้กฎอะไรก็ไม่สำคัญแล้ว ขั้นต่อไปเป็นการต่อสู้จริงแล้วครับ นี้ไม่ใช่หมากรุก โค้ชมีประสบการณ์ในการต่อสู้จริงมากกว่าผมอยู่แล้ว ไม่ต้องฟังคำสั่งแล้วครับ”
เฟิงชิวเยี่ยนชักดาบออกมาแล้วเตรียมเดินหน้าเข้าสู้ โจวเหวินกับหลี่ซวนเองก็ไม่พูดอะไรแล้วดาหน้าไปพร้อมๆกับเฟิงชิวเยี่ยน
ก่อนหน้านี้โจวเหวินไม่ได้รู้กฏแต่ตอนนี้เขารู้กฏแล้ว ที่เฟิงชิวเยี่ยนทำคือการทำลายตัวหมากไปให้ได้มากที่สุดเพื่อลดความยุ่งยากของเกมหมากรุกและลดโอกาสที่จะตายให้ได้น้อยที่สุด
ก็อย่างที่เฟิงชิวเยี่ยนพูด ตอนนี้พวกเขาแค่สู้ตามกฎเฉยๆ พวกเขาไม่ได้เล่นหมาก
