รุกอยู่อีกแล้ว มีเพียงแค่ร่างกายที่ถูกจำกัดการเคลื่อนไหวไว้เท่านั้น แล้วก็ต้องระวังการโจมตีจากศัตรูแค่นี้ก็ไม่ต่างอะไรจากการต่อสู้ปรกติแล้ว
ทั้ง3คนดาหน้าไปพร้อมกัน เฟิงชิวเยี่ยนนั้นพุ่งไปเร็วมากๆ โจวเหวินกับหลี่ซวนไม่ได้เร็วขนาดนั้นเพราะต้องเดินทีละช่อง
ม้า ปืนใหญ่และเรือเข้าขนาบข้างของทั้งโจวเหวินและหลี่ซวนทันที แต่พวกเขาใช้ตำแหน่งและการตัดสินใจในการมุดผ่านพวกมันไปได้แบบไม่โดนฆ่า ฝั่งที่ได้เปรียบกลับเป็นเฟิงชิวเยี่ยนที่ฉวยโอกาสที่พวกมันโจมตีพลาดเข้าฆ่าม้าทันที
ตอนนี้เหลือแค่ปืนใหญ่กับเรือซึ่งทั้ง2ตัวโจมตีได้แค่เส้นตรงงเท่านั้น ทำให้ความอันตรายลดน้อยลงอย่างมาก
ทำให้ทั้ง3คนไม่จำเป็นต้องสนใจพวกตัวหมากตัวอื่นอีก แล้วพุ่งเข้าใส่ชายแก่คนเดียว
ตามที่เฟิงชิวเยี่ยนว่าถ้าเป็นหมากรุกจริงๆยังไงพวกเขาก็แพ้ แต่นี้มันไม่ใช่หมากรุกจริงๆหมากรุกจริงๆ ตัวหมากของหยาเอ๋อกับหลี่ซวนนั้นไม่สามารถข้ามแม่น้ำมาได้ด้วยแต่ในความเป็นจริงมันต่างกันออกไป พอเห็นว่าโจวเหวินกับคนอื่นพุ่งตรงเข้ามาหา แล้วหมากทั้ง3ตัวของชายแก่ฆ่าพวกเขาไม่ได้เลยทำให้เขาเริ่มหน้าเสียขึ้นมา
“ให้อภัยไม่ได้ พวกแก หมากรุกมันไม่ได้เล่นกันแบบนี้นี่” สีหน้าโกรธเริ่มปรากฏบนใบหน้าของชายแก่
“นายไม่มีโอกาสรอดแล้ว ยอมแพ้ซะเถอะ”เฟิงชิวเยี่ยนพูด ยังไงอีกฝ่ายก็เป็นมนุษย์เขาเองก็ไม่ได้อยากฆ่าคนซักเท่าไรด้วย
“ยอมแพ้เหรอ ไม่วะ ฉันยังไม่แพ้ ไม่มีใครเอาชนะ
