เนื่องด้วย บางครั้งที่ๆเคยมาก่อนหน้านี้ไม่เป็นไร พอมาอีกทีมันอาจจะกลายเป็นพื้นที่ต่างมิติไปแล้วก็ได้
“หลี่ซวน นายทำอะไรหน่ะ”โจวเหวินมองหลี่ซวนแล้วจู่ๆก็ทำสีหน้าแปลกๆ
“อะไร ฉันทำอะไร”หลี่ซวนมองหน้าโจวเหวินกลับ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“ก็ไม่มีอะไรหรอก ทำไมนายถึงเดินไม่ดูตาม้าตาเรือแบบนั้นละ”โจวเหวินมองหลี่ซวนแล้วพูด
“เดินอะไรวะ ฉันก็เดินปรกตินี้”หลี่ซวนพูดแล้วก้าวเดินต่อไป แต่ทันทีที่เขาก้าว สีหน้าของหลี่ซวนก็เปลี่ยนทันที เพราะว่าเขาตั้งใจที่จะเดินไปตรงๆ แต่กลับกลายเป็นว่าก้าวที่ก้าวไปนั้นมันเบี้ยวไปเฉียงๆและไปชนกับโจวเหวิน
“บ้าหน่ะ ฉันไม่ได้เป็นอัลไซเมอร์นะที่จะเดินตรงไม่ได้หน่ะ…”หลี่ซวนก้าวเดินต่อไปอีกหลายก้าว แต่ทุกๆก้าวที่เขาเดินนั้นมันเบี้ยวหมดเลย ไม่ซ้ายก็ขวาไม่มีการเดินตรงซักก้าว
“บ้าเอ้ย เกิดบ้าอะไรขึ้นอีกวะเนี่ย พวกนายลองเดินดูดิบางทีอาจจะเดินเบี้ยวด้วยก็ได้…”หลี่ซวนไม่เชื่อในเรื่องคำสาปหรือสิ่งที่เกิดขึ้น เขาเชื่อว่าบางทีมันอาจจะเป็นกันทุกคนก็ได้
เฟิงชิวเยี่ยนกับโจวเหวินก็ลองเดินดูหลายก้าวแต่ก็พบว่าทุกคนเดินตรง ไม่มีใครเดินเบี้ยว
“ก็ไม่มีปัญหาอะไรนี้”โจวเหวินพูด
“ไม่ใช่อะ ฉันไม่เชื่อ”หลี่ซวนมองโจวเหวินกับเฟิงชิวเยี่ยนที่ดูไม่เป็นไรเลย ก่อนที่เขาจะลองดูอีกหลายก้าวหลี่ซวนพยายามจะควบคุมการเดินของตัวเองให้ได้ เขาลองใช้ทั้งลมปราณทั้งสกิลแล้วแต่เขาก็ยังเดินเฉียงเดินตรงไม่ได้เลย
“หั