างเองก็ไมได้บังคับให้เธออยู่ต่อ แต่เธอก็สั่งให้คนขนของทั้งหมดที่เธอซื้อให้หยาเอ๋อแล้วสั่งให้คนขับรถไปส่งพวกเขาถึงหอพัก
โจวเหวินเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ากล่องเล็กกล่องใหญ่ที่ซื้อมานั้นมันคืออะไร เพราะว่ามันเป็นของๆหยาเอ๋อเขาเลยไม่พูดอะไรแล้วพวกเขาก็พากันกลับ
หลังจากที่กลับมาที่หอแล้วหยาเอ๋อก็เปลี่ยนชุดกลับไปเป็นชุดปรกติที่เธอใส่
“มีเรื่องอะไรกับตระกูลอันรึเปล่า”โจวเหวินถามหยาเอ๋อ
หยาเอ๋อส่ายหัว “ไม่มี พี่หลานหยางดูแลหนูดีมาก”
“ก็ดีแล้ว”โจวเหวินถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่พอได้ยินว่าหยาเอ๋อเรียกอันหลานหยางว่าพี่หลานหยางแล้วเขาก็ขนลึกขึ้นมานิดหน่อย “อันหลานหยางคงบังคับให้เรียกแบบนั้นแน่ๆเลย คนอะไรไม่ยอมแก่ไม่พอ ไม่ยอมรับว่าตัวเองแก่ด้วย”
โจวเหวินวางแผนว่าจะพาหยาเอ๋อไปเดินเล่นอีกรอบ วิญญาณชีวิตประกายดาวนั้นจำเป็นต้องให้โจวเหวินออกเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆเพื่อให้เลื่อนเป็นขั้นสมบูรณ์ ส่วนวิชาการเลื่อนขั้นของยาดาบนั้น โจวเหวินเองก็ยังคิดไม่ออก แต่ตอนนี้เขาเองก็กำลังฟาร์มผลึกพลังงานต่อไป ก่อนที่จะออกจากลั่วหยาง โจวเหวินวางแผนที่จะเรียนรู้สกิลเพิ่มก่อน เพราะว่าหลังจากที่วิญญาณชีวิตของวิชาเลือดอสูรพึ่งจะพัฒนาเป็นขั้นสมบูรณ์ ทำให้ค่าร่างกายของโจวเหวินนั้นเพิ่มเป็น41 และทำให้เขาสามารถเรียนรู้สกิลระดับเร้นลับได้เยอะเลย
โจวเหวินลองไล่สกิลระดับเร้นลับที่เรียนรู้ได้ออกมา
ผลึกของผีผาหยก ค่าร่างกาย 41 ค่า
