I บทที่ 941 ผลไม้สุก
“ระฆังอยู่ที่ไหน?”ตอนแรกโจวเหวินว่าจะพูดอะไรบางอย่างกับสาวหิมะต่อ แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงจักรพรรดินีดังขึ้นมาในหัว
“จักรพรรดินี มีเรื่องผิดพลาดเกิดขึ้นนิดหน่อยน่ะ ตอนฉันโดนย้ายมิติมันส่งฉันไปผิดที่ แล้ววฉันก็ไม่ได้เจอหอคอยที่บอกด้วย”โจวเหวินตอบ
“เป็นไปไม่ได้ แท่นทองแดงนั้นสามารถวาปไปได้แค่สถานที่เดียวนี้ นายต้องได้เจอหอคอยสูงแน่ๆ”ถึงแม้ว่าจักรพรรดิจะบอกแบบนั้น แต่เธอเองก็คิดเผื่อไว้ด้วย
เพราะว่าเธอไม่เห็นแพทย์ปีศาจถือระฆังออกมา และระฆังนั้นต้องถือโดยคนที่เป็นระดับความกลัวหรือสัตว์อสูรที่กินผลไม้เทพไปเท่านั้น กระเป๋าหรือที่จัดเก็บธรรมดานั้นไม่สามารถใช้กับระฆังได้
“นี้ฉันพูดความจริงนะ”โจวเหวินทวนความจำของตัวเองทันที
ตอนที่จักรพรรดินีได้ยินคำบอกเล่าถึงสภาพแวดล้อมบริเวณภูเขาไฟ นางเองก็เชื่อขึ้นมานิดนึง การที่จะเดินทางไปที่นั้นจากโลกหรือแม้แต่ต่างมิติเข้าไปได้นั้นมันยากมากๆ ถ้าโจวเหวินไม่เคยไปจริงๆ เขาก็ไม่มีทางอธิบายลายละเอียดได้ถูกต้องขนาดนี้แน่นอน”
“แปลกแหะ แล้วทำไมถึงวาปไปอยู่ที่นั้นละ”ในถ้ำแห่งหนึ่ง จักรพรรดินีพึมพัมอยู่คนเดียว ตอนนี้เธอคิดไปเองแล้วว่าโจวเหวินนั้นเอาระฆังกลับมาไม่ได้
สถานที่ที่เธอขอให้โจวเหวินไปนั้นอยู่ในโลกต่างมิติ แต่ที่โจวเหวินไปนั้นมันอยู่อีกที่นึงเลย ซึ่งก็ถูกแล้วที่จะไม่เจอหอคอยสูงแล้วเอาระฆังกลับมาไม่ได้
“ไม่ซิ ถ้านายเข้าไปในนั้นไม่
