ได้ แล้วทำไมนายถึงช่วยส่งข้อความให้จิ้งจอก9หางได้ละ”จักรพรรดินีตตอบทันที
ตอนที่โจวเหวินได้ยินจักรพรรดินีพูดแบบนั้น เขาก็รู้ได้ทันทีว่าทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นในภูเขาฉีซือนั้น ไม่อาจปิดบังจากนางได้ โชคยังดีที่ตอนที่โจวเหวินคุยกับสาวหิมะนั้น มันเกิดขึ้นภายในจิตใจของเขาเอง มันไม่น่าจะโดนจักรพรรดินีจับได้หรอก เขาเลยพูดต่อ “ฉันยังพูดไม่จบเลย คืองี้ หลังจากที่ฉันเข้าไปในเขตภูเขาไฟแล้วฉันก็เห็นยอดเขาขนาดใหญ่มากๆ เหมือนเสาค้ำยันสวรรค์เลย สูงขึ้นไปเสียดฟ้า ฉันเลยนึกว่ามันคือหอคอยที่เธอพูดถึง ฉันเลยปีนขึ้นไป แต่ใครมันจะไปคิดละว่าฉันจะไม่เจอหอคอย แต่ไปเจอปราสาทน้ำแข็งแทน…”
โจวเหวินพูดจริงเพียงครึ่งเดียว แล้วปรับแก้นิดๆหน่อยๆ เขาไม่ได้บอกเรื่องของระฆังนภาแม้แต่น้อย แล้วก็ไม่ได้บอกด้วยว่าเขาจับตัวราชินีเหมันต์กลับมาที่โลกนี้ด้วย
“สิ่งที่นางต้องการคือระฆังในหอคอยแต่นี้มันไม่ใช่ระฆังในหอคอย ดังนั้น ถ้าเกิดอะไรขึ้นยังไงมันก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการแน่นอน”โจวเหวินคิดในใจ เขาคิดจะเก็บระฆังนภาไว้กับตัวเองคนเดียว
จักรพรรดินีมองโจวเหวินเล่าเรื่องราวทั้งหมดอย่างละเอียดแล้วก็รู้ว่าโจวเหวินนั้นน่าจะเดินทางข้ามมิติผิดพลาดจริงๆ และความเป็นไปได้ที่เขาจะพูดจริงมันก็มีสูง
“ไม่คิดมาก่อนเลยว่าแท่นทองแดงจะวาปผิดพลาดได้ด้วย น่าแปลกจริงๆ ได้ทำอะไรระหว่างการวาปรึเปล่า”จักรพรรดินีถามหยั่งๆ
“จะให้ทำอะไรได้ละ ทำได้แค่รอเท่า
