ักไปบ้าง แต่สุดท้ายฉันก็ได้พบกับตี้ฉินและส่งมอบข้อความเรียบร้อยแล้ว”โจวเหวินพูดพร้อมคืนลูกแก้วจิ้งจอก9หาง
“เขาได้พูดอะไรไหม”จิ้งจอกเก้าหางถามอย่างลังเล
“เขาฝากให้ตอบกลับมาด้วย มีแค่คำเดียวเท่านั้น” โจวเหวินพูดคำที่ตี้ฉินบอกให้กับจิ้งจอก9หาง
จิ้งจอก9หางเองก็ดูตกใจมาก สีหน้าของมันนั้นแสดงความเป็นมนุษย์อย่างเห็นได้ชัด หลังจากนั้นซักพักใหญ่ๆมันก็อ้าปากแล้วกลืนลูกแก้วจิ้งจอก9หางกลับเข้าปากไป
“ไปซะเถอะ”จิ้งจอก9หางไม่ได้มีทีท่าจะฆ่าโจวเหวิน และไม่ได้ติดใจหรือสงสัยในคำพูดของโจวเหวินเลยว่ามันจะเป็นจริงหรือเท็จ
บางทีแล้วนางอาจจะยังขัดใจอยู่นิดๆ แต่พอได้ยินที่โจวเหวินพูดมา นางก็ไม่สงสัยอีกเลย เพราะว่าภายในคำนั้นมันมีความหมายมากกว่าที่คิด เป็นระดับของภาษาที่คนนอกไม่อาจเข้าใจได้เลย คำง่ายๆแค่นั้นก็ทำให้จิ้งจอก9หางเข้าใจได้มากมายเลยทีเดียว
โจวเหวินเองก็ไม่กล้าที่จะอยู่ตรงนั้นนาน ภายในภูเขาฉีซือนั้นมีระดับความกลัวมากมายไปหมด นอกเหนือจากจิ้งจอก9หางแล้ว มันต้องมีระดับความกลัวตัวอื่นแน่ๆ อย่างเช่นรูปปั้นเทพปีศาจที่โจวเหวินเคยเห็นก่อนหน้านี้ โจวเหวินเองก็สงสัยว่าบางทีพวกมันเองก็อาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตต่างมิติด้วยเหมือนกัน
หลังจากออกมาแล้วโจวเหวินก็รีบออกมาจากหลูไท่ทันที
“เขาทำอะไรอยู่นะ ไม่ใช่ว่าเราวาปมาที่โลกแล้วเหรอ” สาวหิมะที่อยู่ในน้ำเต้าไม่ได้รู้สถานการณ์ภายนอกเลยแม้แต่น้อย แต่พอเวลาผ่านไปโจวเหวินย
